Dalia Staponkutė 
Translator

on Lyrikline: 9 poems translated

from: 希腊文 to: 立陶宛文

Original

Translation

O XΩΡΙΚΟΣ

希腊文 | Stratis Paschalis

Όπως χυμάει ο χιονιάς στη θαλπωρή του σπιτικού
ανοίγοντας η πόρτα
ήρθε μια νύχτα του Δεκέμβρη
κι έπεσε κλαίγοντας στα πόδια του αφέντη του
λες και γονάτιζε μπροστά σε εικόνα

το δέρμα του στο χρώμα του πηλού
η μυρουδιά της κοπριάς στα ρούχα
τα χέρια σκαλισμένα σε ξύλο ελιάς
έκλαιγε κι έσκουζαν στη σκοτεινιά οι σκύλοι

ποιος ξέρει αν ζήταγε συχώρεση
για την κλεμμένη τη σοδειά ή για χυμένο αίμα
κι ήρθε σπαράζοντας ο παραγιός
μπροστά στο ξόανο το βλοσυρό
που σώπαινε σα μοίρα

© Stratis Paschalis
from: Vyssiniιs sto skotαdi. [Sour cherry trees in the darkness]
Athen: Ikaros, 1991
Audio production: 2001 M. Mechner, literaturWERKstatt berlin

Valstietis

立陶宛文

Nelyginant žiemys į namų šilumą
atlapojęs duris
įsiveržė vieną gruodžio vakarą
ir pro ašaras puolė ponui į kojas
sakytum klauptųsi prieš ikoną

jo oda buvo molio spalvos
nuo rūbų trenkė mėšlo dvoku
rankos subraižytos alyvmedžio šakų
verkė, net šunys užkaukė tamsoj

kas žino, ar prašė jis atleidimo
už pavogtą derlių ar pralietą kraują
tarnas drebėdamas atėjo
pas bejausmį stabą
kursai tylėjo kaip likimas

Aus dem Griechischen von Dalia Staponkutė

Το παιδί στο μουσείο

希腊文 | Antonis Fostieris

Ένα παιδί κοιμάται στο μουσείο
Εδώ και τέσσερις χιλιάδες χρόνια.
Τα κόκκαλά του φρίξαν απ’ το κρύο
Γεμίσαν τρύπες απ’ το πείσμα του αμετάκλητου.

Ένα παιδί σηκώνεται τη νύχτα απ’ το κρεβάτι του
Ανοίγει τις κουρτίνες στο φεγγάρι
Τ’ άγριο φως το τρόμαξε υπνοβατεί στη στέγη
Λίγο ακόμα θ’ ανεβεί στα σύννεφα
Λίγο ακόμα θα μαδήσει τη γενειάδα του Θεού.

Ψέματα ψέματα ένα παιδί κοιμάται στο μουσείο
Οι αιώνες κελαρύζουν μέσα του κρύο νερό
Οι αιώνες στα μηνίγγια του βουίζουν μέλισσες
Μυρμήγκια οι αιώνες γύρω από το στρώμα του
Λίγο ακόμα θα ξεσκίσει την κουρτίνα του ύπνου του
Θα σηκωθεί ν’ αγκαλιαστούμε κλαίγοντας.

© Antonis Fostieris
Audio production: 2001 M. Mechner, literaturWERKstatt berlin

Vaikas muziejuje

立陶宛文

Muziejuje miega vaikas
Jau keturis tūkstančius metų.
Jo kaulai sustingo nuo šalčio
Skylės užako slegiant negrįžtamam laikui.

Vaikas naktį atsikelia iš lovos
Praskleidžia mėnuliui užuolaidas
Stipri šviesa jį išgena ant stogo
Netrukus jis pakils link debesų
Netrukus tampys Dievui už plaukų.

Melas melas, vaikas miega muziejuje
Amžiai čiurlena šaltame vandenyje
Amžiai -- bitės zujančios ties jo smilkiniais
Amžiai -- skruzdėlės apspitusios jo patalą
Netrukus jis praskleis miego užuolaidą
Atsikels ir verkdami apsikabinsime.

Aus dem Griechischen von Dalia Staponkutė

ΠΑΡΑΒΟΛΗ

希腊文 | Kostas Koutsourelis

Υπήρχαν κάποτε -ποιος δεν το ξέρει;-
τόσοι άγγελοι ψηλά στον ουρανό
που άλλο πετούμενο εκεί πάνω να σταθεί
ήταν αδύνατο σχεδόν να καταφέρει

Γι` αυτό και κάποιοι ιθύνοντες
-κατόπιν ικανών συλλογισμών-
το χάος είπαν να ρυθμίσουν
και τάξη να επιβάλουν - τι αμνήμονες!

Μια κι όλως διόλου λησμονήσαν ασφαλώς
πως δεν σηκώνει τέτοιες διευθετήσεις
ο κόσμος των πνευμάτων,
ο κόσμων των ουράνιων ταγμάτων γενικώς

Έκτοτε οι άγγελοι εξέλιπαν οριστικώς
κι απόμεινε σε μας ο άδειος ουρανός

© KOSTAS KOUTSOURELIS
Audio production: 2001 M. Mechner, literaturWERKstatt berlin

Palyginimas

立陶宛文

Kadais danguje--kas nežino—
knibždėjo daugybė angelų
kitiems skraiduoliams įsiterpti
buvo nepaprastai sunku

Dėl to kažkokie valdovai
viską apskaičiavę uoliai
nutarė chaosą užbaigti
įvesti tvarką—užmaršuoliai!

Be abejo jie visiškai pamiršo
kad ne dangaus pasauliui
ne dangaus įstatymų pasauliui
paklusti tvarkos vajui

Taigi angelai suvisam išnyko
ir tuščią dangų mums paliko

Aus dem Griechischen von Dalia Staponkutė

Κατοικίδιο δάσος

希腊文 | Antonis Fostieris

Στο δροσερό σαλόνι σας θροΐζει ένα δάσος.
Αυτά τα έπιπλα που ακούτε ν’ ανασαίνουν
Φυλάνε ακόμα ενστικτώδη φτερωτά
Μες στα φυλλώματα. Κι αν τρίζουνε
Κάθε που μπαίνει νέος επισκέπτης
Θα’ ναι που νιώθουνε κρυμμένο το τσεκούρι
Να τροχίζεται. Σε ανώδυνο χαμόγελο
Αβροφροσύνης τούτη τη φορά.
Τις νύχτες αλαφιάζονται
Και το χοντρό τους νύχι από ρίζα
Χώνεται
Στο βράχο του τσιμέντου. Οι κλώνοι τους
Ρημάζουν τα ταβάνια – να οι ρωγμές
Του ξύλου που μουγκρίζει. Αφήστε τα·
Ούτε μ’ αλήθεια ούτε με πλάνη λειαίνονται
Οι ρόζοι σε μια φλούδα γηρατειών· αφήστε τα.
Κι αν το τικ τακ του σκουληκιού υποδύεται
Το χτύπο της καρδιάς τους
Αυτά ονειρεύονται το ηρωικό λαμπάδιασμα
Να ‘ρθεί επιτέλους να χωρίσει πνεύμα
Από κορμί
– Λάμψη και κάρβουνο.

© Antonis Fostieris
Audio production: 2001 M. Mechner, literaturWERKstatt berlin

Naminis miškas

立陶宛文

Vėsiame jūsų bute ošia miškas.
Baldai, kurių alsavimą girdite
Iš įpročio tebeglobia paukščius
Tarp šakų. Jei sugirgžda
Naujam svečiui užėjus
Jaučia kirvį galandamą
Už akių. Tada tinka nekalta
mandagumo šypsena.
Naktimis jie atgyja
Ir stambiu šaknies nagu
Krapšto
Cemento uolą. Šakos
Griauna lubas – atsiveria plyšiai
Ant šėlstančio medžio. Palikite juos.
Tai tiesa, net tobulos staklės
Neišlygins kamieno gumbų; tad palikite juos.
Kai kirvarpos garsas užgoš
Tai, ką kalba širdis
Jie svajos apie didžiąją liepsną
Kuri pagaliau pasirodys ir atskirs sielą
Nuo kūno
--Šviesa ir anglis.

Aus dem Griechischen von Dalia Staponkutė

ΕΚΚΑΘΑΡΙΣΗ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΩΝ

希腊文 | Kostas Koutsourelis

Το ξέρω αγάπη μου γλυκιά
πως το 'χω ειλικρινά παραξηλώσει
μ' όσα σου γράφω και σου τραγουδώ
δυο χρόνια τώρα ερήμην σου,
χωρίς να το ζητάς,
χωρίς και να ενοχλείσαι.

Αφού εσύ είσαι τώρα αλλού
και μ' άλλον, ναι, το ξέρω.
Τι θέλει και με πιάνει αλήθεια
η νεκραναστημένη ετούτη νοσταλγία
για όλ' αυτά που από καιρό έχω χάσει
(της όψης σου της δοτικής τις απαλές παρειές,
το πόδι σου το ανέγγιχτο
μες στ' αχανή σεντόνια).

Ώστε και συ από μέρους σου
άριστα και σωστά με συμβουλεύεις
ότι ήρθε πια το πλήρωμα του χρόνου,
ήγγικεν ο καιρός
από τις θάλασσές σου ν' αποπλεύσω,
σε χάρτες άλλους ν' ανοιχτώ,
άφιλες μνήμες να σκοτώσω.

Κι εσένα ν' απαλλάξω
και από σένα εγώ
μια και καλή ν' απαλλαγώ.

© KOSTAS KOUTSOURELIS
Audio production: 2001 M. Mechner, literaturWERKstatt berlin

Sąskaitų suvedimas

立陶宛文

Suprantu, mano švelnioji meile,
perdėm viską sureikšminau,
skirdamas tau eiles ir dainas,
jau porą metų tau nežinant
be tavo prašymo,
be tavo leidimo.

Juk tu dabar esi kitur
ir su kitu, žinau.
Nesuprantu, kodėl mane apninka
mirties gaivintoja nostalgija
tam, kas negrąžinamai pradingę
(tavo dosnaus kūno minkštimai
koja sustingusi
patalo skliaute).

Taigi ir tu savo ruožtu
tiesiogiai leidi man suprasti
kad toks yra laiko sprendimas
kad laikas baigėsi
turiu apleisti tavo vandenis
ieškot naujų žemynų
išsižadėt prisiminimų.

Atitrauksiu tave nuo savęs
aš nuo tavęs
pasitrauksiu.

Aus dem Griechischen von Dalia Staponkutė

ΑΝΤΙΝΟΜΙΕΣ

希腊文 | Kostas Koutsourelis

Τα χείλη του μεσημεριού
πάνω στο χιόνι

Της θάλασσας το βλέμμα
που στεγνώνει

Πόλεις βαθύρριζες
που παρασύρει ο αέρας

Το σάλιο της νύχτας
στο λαιμό της μέρας

Ρολόγια ευκίνητα,
ανάπηρα χρόνια

Ενός χαμόγελου αρραγούς               
η ερειπωμένη εικόνα

Το δώρο που σου δόθηκε
και δεν σου ανήκει

Η ήττα που
εξαγόρασε τη νίκη

Η ξηρασία της σκέψης μου
και του κορμιού σου οι βάλτοι

Το αιφνίδιο ρίγος
του παλιού εφιάλτη

© KOSTAS KOUTSOURELIS
Audio production: 2001 M. Mechner, literaturWERKstatt berlin

Priešingybės

立陶宛文

Vidurdienio lūpos
ant sniego

Džiūstantis
jūros žvilgsnis

Vėjo verčiami
Miestai stipriomis šaknimis

Ant dienos kaklo sustingęs
nakties bučinys

Skubantys laikrodžiai
stovintys metai

Raiškios šypsenos
blukus vaizdinys

Tau nepriklausanti
duota tau dovana

Pralaimėjimas
pergalės išpirka

Mano proto dykynė
Tavo kūno klampynė

Netikėta baimė
nuo praeitos nelaimės

Aus dem Griechischen von Dalia Staponkutė

ΑΝΑΝΕΩΣΗ

希腊文 | Stratis Paschalis

Αγροί με τα παράφορα λουλούδια
με σας η απόγνωση μοιάζει πιο ταιριαστή
αφού οι χυμοί σας οδυνηρά οργιάζουν
καθώς η ύλη πλάθει και πάλι πλάθει
χρώματα, όνειρα, μορφές,
ενώ τα σύννεφα ιχνογραφούν ψηλά
χάρτες ρευστής αιωνιότητας
και το γαλάζιο, κυανό
κρύσταλλο, απομένει

θλίψη είναι η ζωντάνια του πιο ευφρόσυνου σπασμού
τώρα που η άνοιξη σαν όλεθρος βγαίνει,
σπέρνοντας γύρω σπαραγμούς ολάνθιστου πολέμου,
και στον ορίζοντα πουλιά
με τάξη αγγέλων σχηματίζοντας
επιγραφές το διαλαλούν
πως ήρθε πια ο καιρός όλα ν' αλλάξουν
και να τελειώσει μια για πάντα
η χαρμόσυνη αυτή Καταδίκη

© Stratis Paschalis
from: ´Anthi tou neroú. [Waterflowers] [Wasserblüten]
Athen: Ikaros, 1994
Audio production: 2001, M. Mechner, literaturWERKstatt berlin

Atsinaujinimas

立陶宛文

Beprotiškų gėlių laukai,
į jus labiausiai pažinimas panašus
nes jūsų syvai šėlsta nenumaldomai,
o dirva kuria ir iš naujo kuria
spalvas, svajones, linijas
tuo tarpu debesys aukštai atlieka
lakios amžinybės brėžinius
tiktai gilaus žydrio
kristalas nesikeičia

liūdesys yra džiugiausio proveržio jėga,
kai pavasaris užpuola tarsi pražūtis,
sėdamas aplink gėlėto karo negandas,
ir paukščiai horizonte
išsirikiavę angelų tvarka
pranešinėja,
kad atėjo laikas viską keisti
ir pagaliau įvykdyti
džiaugsmingą Nuosprendį.

Aus dem Griechischen von Dalia Staponkutė

Απόψε σκέφτομαι

希腊文 | Antonis Fostieris

Αυτούς που βασανίζονται κλεισμένοι στο καβούκι τους
– Ν’ ακούνε μουσική και να καπνίζουν –
Αυτούς που αποπειράθηκαν ν΄ αυτοκτονήσουν με ομορφιά
– Ρουφήξαν το βιτριόλι της και κάηκαν –
Αυτούς που ο φόβος τους φυτεύει στις ερμιές
Αυτούς που άυπνοι αιωρούνται στον αέρα
Αυτούς που κάναν έρωτα και μείνανε πιο μόνοι
Αυτούς που ανέκφραστοι ακλουθούν μια νεκροφόρα μνήμη
Αυτούς που λιώνουν βουτηγμένοι στα χαρτιά
Αυτούς που βλέπουν τ’ όνομά τους στο κουδούνι
Και το χτυπούν δαιμονισμένα
να ξυπνήσει
ο ένοικος.

© Antonis Fostieris
Audio production: 2001 M. Mechner, literaturWERKstatt berlin

Šįvakar galvoju

立陶宛文

Apie tuos, kurie užsirakinę savo kiautuose kankinasi
-- Klausosi muzikos ir rūko --
Apie tuos, kurie bandė žudytis pasitelkę grožį
-- Nurijo jo sieros rūgšties ir sudegė --
Apie tuos, kuriuos baimė iškrausto dykumon
Apie tuos, kurie nuo nemigos draikosi ore
Apie tuos, kurie mylėjosi ir liko vieniši
Apie tuos, kurie be žodžių tiki mirtina atmintimi
Apie tuos, kurie nugrimzta ir išnyksta popieriuose
Apie tuos, kurie savo vardą mato prie skambučio
Ir spaudžia jį pamišę
Kad šeimininkas
Atsibustų

Aus dem Griechischen von Dalia Staponkutė

AΣΤΡΑ ΑΠΟ ΑΤΣΑΛΙ

希腊文 | Stratis Paschalis

΄Αστρα από ατσάλι
μέσα στο μαύρο διάστημα
όταν πια κούρνιασε το νυχτοπούλι
κι οι ελαιώνες αποσύρθηκαν
βαρύθυμοι

είναι γυμνή απόψε η πλάση -
μόνο ένας μαύρος ουρανός
κι άστρα από ατσάλι

πού ' ναι τα δέντρα, τα πουλιά
- σκοτεινιασμένη μνήμη -
απόψε δεν ειν' άλλο
μόνο το μαύρο διάστημα
όπου έπεσαν τα ζάρια,
μείναν ακίνητα
πέρα από θλίψη ή θρήνο

© Stratis Paschalis
from: Vyssiniés sto skotádi. [Sour cherry trees in the darkness / Kirschbäume im Dunkeln].
Athen: Ikaros, 1991
Audio production: 2001 M. Mechner, literaturWERKstatt berlin

Plieno žvaigždės

立陶宛文

Plieno žvaigždės
juodame Visatos fone
apuokėliui nuėjus tūpti
ir alyvmedžių sodams nugrimzdus
į liūdesį

šiąnakt gamta atrodo nuoga—
vien tik juodas dangus
ir plieno žvaigždynai

o kurgi medžiai, paukščiai
-- aptemusi atmintis –
šiąnakt nieko nėra
tik juoda Visata
kur burtų kauliukai nukrito,
ten jie sustingo ir liko
virš liūdesio ir raudų

Aus dem Griechischen von Dalia Staponkutė