Nasta Mancewich

beloruščina

Thomas Weiler

nemščina

[Калі ў вачох цямнее]

Калі ў вачох цямнее,
мне хочацца проста ўкленчыць:
“О Божа, хачу да мамы!
да таты хачу на плечы...”
каб апынуцца ў дзяцінстве,
як колісь —
хавацца ў шафе
сярод кажухоў і шапак
цукеркі цягаць з буфету
ды красці ў суседа слівы

... і быць маленькім і лёгкім,
і, ёб вашу маць,
Шчасьлівым.

© Nasta Mancewich
Iz: Птушкі
Мінск: Логвінаў, 2012
Avdio produkcija: Belarusian PEN Center

[Sobald mir schwarz wird vor Augen]

Sobald mir schwarz wird vor Augen,
will ich auf Knien rufen:
„Oh Gott, ich will zu Mama!
Zu Papa auf die Schultern …“,
zurück in meine Kindheit,
wie damals –
im Schrank mich verstecken,
verkriechen in Pelze und Hüte,
will Zwetschgen stibitzen beim Nachbarn
und Bonbons von Küchentischen

… klein sein und leicht sein möchtʼ ich,
und, Heilandsack, einfach
scheißglücklich.

Aus dem Belarussischen von Thomas Weiler