Thomas Weiler
nemščina
чорна-белы верш
…тых, хто замахваўся на тыранаў ці аўтарытарных лідараў,
далёка не ўсе — і справядліва — лічылі героямі,
бо прапаганда зла не пакідае выбару,
як і любая зброя.
вядома, зло сябе не залічыць да зла,
але з думак пра мэты, сродкі, іх спалучэнні марныя
вынікае старое: злу пастаянна трэба знаходзіць казла
ахвярнага,
злом абвяшчаць яго і яму ствараць перашкоды,
зломваць, тлумачыць свет, як сляпому.
дабру ўсе гэтыя гульні з перацягваннем коўдры
весці без понту,
бо дабро робіцца злом пасля перамогі над злом
аўтаматычна; параза дабра — перамога.
а праўда — гэта сумленне, сцягнутае вузлом
на шыі нямога.
праўда — тое, чым лупяць па твары, нібыта анучай.
праўда — рэкламны тавар, які надакучвае.
праўда — наіўная і пафасная, са зменлівай інтанацыяй.
праўда — зацюканая аднакласніца з прагаю падабацца.
і пакуль зло карыстае праўду, а дабро карыстаецца
праўдай, ёй не выпадае шанцаў на лідарства,
праўда — твая паўсляпая настаўніца,
што зрэдку бярэ рэпетытарства
і падцягвае па прадмеце тых, каму не хапае спрыту,
да выпускнога іспыту.
Iz: Дзверы, замкнёныя на ключы
Мінск: Логвінаў, 2010
Avdio produkcija: Yahor Mayorchyk
schwarz-weiß-gedicht
… wer tyrannen oder autokraten ans leben will,
wird – zurecht – nicht von allen als held betrachtet,
die propaganda des bösen lässt keine wahl,
so wenig wie andere waffen.
das böse wird sich nicht für böse befinden,
gedanken über zweck, mittel, fruchtlose zusammenhänge ergeben
das altbekannte: das böse braucht ständig für seine sünden
den bock, den schwarzen peter
erklärt ihn zum bösen, schießt quer,
macht ihn kaputt, erklärt ihm die welt, als wäre er blind.
für das gute ergibt dieses spiel, hin und her,
keinen sinn,
denn das gute wird automatisch böse nach der bezwingung
des bösen; der sieg ist die niederlage des guten.
und die wahrheit ist das gewissen, geknüpft zur schlinge
um den hals des stummen.
wahrheit ist der lappen, den man dir um die ohren schlägt.
wahrheit ist der werbeartikel, der auf die nerven geht.
wahrheit ist pathetisch naiv, mit wechselndem habitus.
wahrheit ist die verhuschte mitschülerin, die gefallen muss.
solange das böse die wahrheit missbraucht, sie dem guten zu willen
sein muss, ist die chance auf führung versiebt,
wahrheit ist deine halbblinde lehrerin,
die selten nachhilfe gibt,
selten bringt sie die geistig lahmen
durchs examen.