Ali Gharbani 
Translator

on Lyrikline: 2 poems translated

from: angleščina to: arabščina

Original

Translation

BLACK

angleščina | Maxine Chernoff

Sixty  second

                August

    “ a bruised tenderness”

       kitsch operatic

            clucking

certainty

fulsome

vulgate

I Clung

eggplant

question

native vacancy

recant

  panic

       bodily

orbit

if

then

Freon

tempest

whatnot

Ireeline

languor

listed

vested

savvy

Really

© Maxine Chernoff
Audio production: Interim

(Black)

arabščina

بگو در شان چه کسی غرق ؛  عمومی ترین  پاورقی های اغوش را ؛ که کم می کنی م ؟ بگو پرت شوم به کجاهات ،
 کوله پشتی ات را که  زمین می گذاری ، رگ ها و گلویت را ،  تو را ، که  مسری است ؟

معصوم های لایزال خاک می خورند در بلوز های « مانتیگل » . لامسه ام استفراغ می کند ابروی  ممتنع  را  .
عادت های تسلا می پرند. خنده هایت پست می شوند به بلوز روحانی ام .

قدم هایم داد می زنند :   « پیتکو  پیتکو »  .  منظور نر پیاده می شود . این همه تیک تاک می گریزند از مزمور
تو ؛ با ترجیع بند پدر  .

ذهن اجاره ای ، و اسمی  دو هجایی  ، به دلایل ام می رسند ؛ به زودی یک گُل .

Translated by Ali Gharbani

AMBLE

angleščina | Maxine Chernoff

Shotgun

blossoming

outward

ranting rangle

smoky

      entrance

               evidence

   aspen

pent-up     tenderly

lying

fulsome

mentor

miscue

      julep jitters

sisterly

sub-strata

das ich

   “or delicate surgery”

mental

trappings


hair and

tangents

fruited

fingered

lily
alley

alabaster

© Maxine Chernoff
Audio production: Interim

(Amble)

arabščina

چرنوف یکی از پیشگامان شعر منثور است . او می گوید : « من در نوشتن شعر- نثر بیشتر مرهون آثار هانری میشو و خولیو کورتازار هستم ، کسانی که جهانهای تازه ای خلق کردند که شگفت انگیز ، مبتذل ، احمقانه و حقیقی هستند مثل خود ما »

او معتقد است که شعر – نثر ممکن است که یک هم ارزی معاصر شعر متافیزیکی باشد که در هر دو حالت استعاره
 می تواند تا آنجا که به مفهوم مرکزی نوشتار تبدیل شود گسترش یابد »

اشعار چرنوف در عین اینکه در چنبره ی مٶلفه های نامتجانس است به کولاژ سورئالیستی نیز شبیه است .

او در مقاله ی خود با عنوان « حصار شخصیت » عنوان می کند که در بسیاری از اشعار منثورش « شخصیت » تا
آنجا حضور دارد که به واسطه ی آن زبان بتواند اتفاق بیافتد » بدین معنی که یک حد و حصری وجود دارد که در آن
مٶلفه های روایی شامل استفاده از شخصیت های داستانی ، نمی توانند از آن عبور کنند . در کتاب شعر او با نام «
ژاپن » (1987 ) ساختار نحوی شکسته می شود و این روابط  آوایی کلمات است که کشف می شود تا دیگر عناصر
تخیلی.

Translated by Ali Gharbani