Lisette Keustermans 
Translator

on Lyrikline: 9 poems translated

from: шведский, голландский to: голландский, шведский

Original

Translation

[Jag ska låta det tänkta vara.]

шведский | Pernilla Berglund

Jag ska låta det tänkta vara. Jag ser det inte som det är,
en betydelse av. Du talar inte till mig, det är hur jag
känner. Jag grumlar älven, stänger dammen och
torrlägger. Dalgången, en urgrävd ränna, klipphällar,
laxtrappan. Jag lämnar det stilla och utan det ständiga
dånet, vattenmassorna, utan rörelse.

© Pernilla Berglund
from: Tilltar
Umeå: Teg Publishing, 2013
ISBN: 9789197911566
Audio production: Pernilla Berglund

[Ik laat wat ik gedacht heb rusten.]

голландский

Ik laat wat ik gedacht heb rusten. Ik zie het niet zoals het is,

een betekenis van. Je spreekt niet tot mij, zo voel ik

het. Ik vertroebel de rivier, sluit de dam en

leg droog. De vallei, een uitgegraven vaargeul, kale rotsen,

de zalmtrap. Ik laat het stil achter, zonder het constante

geraas, de watermassa’s, zonder beweging.

Vertaling: Lisette Keustermans

[Om min verklighet kan tydas, så tala inte om mig.]

шведский | Pernilla Berglund

Om min verklighet kan tydas, så tala inte om mig.
Jag vill inte förutsäga, jag vill vara händelsen. Så länge
jag räcker till och sedan tillbaka.

© Pernilla Berglund
from: Tilltar
Umeå: Teg Publishing, 2013
ISBN: 9789197911566
Audio production: Pernilla Berglund

[Als mijn realiteit verklaard kan worden, praat dan niet over mij.]

голландский

Als mijn realiteit verklaard kan worden, praat dan niet over mij.

Ik wil niet voorspellen, ik wil het voorval zijn. Zo lang

ik volsta en dan weer terug.

Vertaling: Lisette Keustermans

[Du anar inte hur det kommer till dig.]

шведский | Pernilla Berglund

Du anar inte hur det kommer till dig. Det är vägarna
som färdas. Du har ingen handling, det är ett förande
framåt. Platsen omkring dig, på väg att lossna.

© Pernilla Berglund
from: Tilltar
Umeå: Teg Publishing, 2013
ISBN: 9789197911566
Audio production: Pernilla Berglund

[Je snapt niet hoe het naar je komt.]

голландский

Je snapt niet hoe het naar je komt. Het zijn de wegen

die reizen. Je hebt geen handeling, het is een voorwaarts

voeren. De plek rondom je, op weg om los te raken.

Vertaling: Lisette Keustermans

[En morgon, marken närmast trädet.]

шведский | Pernilla Berglund

En morgon, marken närmast trädet. Det är här vi
börjar. Linjerna, hur det kan vara längs med. Jag väljer
dig och att mena samma sak. Inte som att lova, bara
det självklara. Barken, jag vilar min hand mot dig, din
hud. Jag står dig närmare här.

© Pernilla Berglund
from: Tilltar
Umeå: Teg Publishing, 2013
ISBN: 9789197911566
Audio production: Pernilla Berglund

[Een ochtend, de grond het dichtst bij de boom.]

голландский

Een ochtend, de grond het dichtst bij de boom. Hier

beginnen we. De lijnen, hoe het erlangs kan zijn. Ik kies

jou en hetzelfde bedoelen. Niet als beloven, enkel

het onmiskenbare. De schors, ik leun mijn hand tegen je, je

huid. Ik voel me dichter bij jou hier.

Vertaling: Lisette Keustermans

[Du letar mitt enkla, det som inte tar plats.]

шведский | Pernilla Berglund

Du letar mitt enkla, det som inte tar plats. Solljuset
när det väcker dig på morgonen, du kan aldrig veta
annars.

© Pernilla Berglund
from: Tilltar
Umeå: Teg Publishing, 2013
ISBN: 9789197911566
Audio production: Pernilla Berglund

[Je zoekt het eenvoudige in me, dat wat geen ruimte inneemt.]k

голландский

Je zoekt het eenvoudige in me, dat wat geen ruimte inneemt. Het zonlicht

als het je ’s ochtends wekt, je kunt het nooit weten

anders.

Vertaling: Lisette Keustermans

Sextus Propertius

шведский | Tua Forsström

” Även skuggor har liv; ej allting upphör med döden,
          och ur besegrat bål skyndar de bleka att fly”

Förlåt att jag dröjt med att svara, sommaren gick så fort,
Finns det årstider där du är? Går du på gnistrande och vassa
stenar? Jag tänker ofta på dig. Tragiska gester, solglasögon,
avmätt dröjande steg… Du vet hur det är. Hur allt gick åt skogen,
hur löjligt, hur fel person kanhända till sist gick och dog. Alla
bottnar faller ur. Alla bottnar faller ur. ”Förfärligt!” ropade vi,
”förfärligt, fantastiskt!” Nu när jag skriver är det oktober med
snö i luften; sadla, tränsa, desinfektera sår, uppge personnummer
och adress, inleda nödvändiga reparationsarbeten på sydsidan.
Byta till vinterdäck. Vad än kärleken är – ingen fann skydd däremot.
Är ni tillsammans nu? Molnen går lågt över åkrarna, det blåser
milt. Jag skulle gärna vilja veta hur det slutar. Är ditt hjärta
transparent som kristall? När vi ses skall jag
fråga om de där hyacinterna.

© Tua Forsström
from: Efter att ha tillbringat en natt bland hästar
Helsinki: Söderströms, 1997
Audio production: 2010, Kijasto 10 / Helsinki City Library

Sextus Propertius

голландский

´Geesten bestaan: de dood is niet het einde van alles,
en de vale schim rijst triomfant uit de as'

Het spijt me dat ik zo laattijdig antwoord, de zomer is voorbij gevlogen.
Zijn er seizoenen waar jij bent? Loop je op vonkende, scherpe
stenen? Ik denk vaak aan je. Tragische gebaren, zonnebril,
afgemeten aarzelende stappen... Je weet hoe het is. Hoe het allemaal fout ging,
hoe bespottelijk, hoe tenslotte wellicht de verkeerde persoon doodging. Alle
bodems vallen er uit. Alle bodems vallen er uit. ´Vreselijk!´ riepen wij,
´vreselijk, fantastisch!' Nu ik dit schrijf is het oktober:
sneeuw in de lucht; zadelen, optuigen, wonden ontsmetten, registratienummer
en adres opgeven, starten met dringende reparaties aan de zuidkant.
Sneeuwbanden opleggen. Wat liefde ook moge zijn - niemand kan zich ervoor behoeden.
Zijn jullie nu samen? Wolken trekken laag over de akkers, er staat
een milde wind. Ik zou graag weten hoe het afloopt. Is je hart
transparant als kristal? Als we elkaar weerzien zal ik
naar die hyacinten informeren.

Vertaling: Lisette Keustermans & Miriam Van hee

Om hur långvarig tyngdlöshet påverkar levande varelser

шведский | Tua Forsström

Hundarna i Era filmer påminner
om Lajka. Stod också Ni en gång
på ett berg och såg det lilla ljuset färdas
över kvällshimlen? Om hunden haft
utsikt, hade den sett det lysande blåa
klotet med oceaner och moln. På marken
avlyssnades Lajkas andetag. Satelliten
störtade in i atmosfären och Lajka föll,
faller i vinddraget genom svarta speglar,
måste inte mera vara rymdsjuk, slipper
äta när klockan ringer. Lajka reser inte
längre i en hermetiskt tillsluten kabin,
kopplad till instrument som visar hur
långvarig tyngdlöshet påverkat levande
varelser. Lajka färdas i mörkret
renhjärtat, med alla herrelösa hundar.
Lajkas minne hedrades med ett nytt
cigarettmärke i Sovjetunionen.
Den första hunden in rymden
kom inte tillbaka, kommer
tillabaka som damm och regn.

© Tua Forsström
from: Efter att ha tillbringat en natt bland hästar
Helsinki: Söderströms, 1997
Audio production: 2010, Kijasto 10 / Helsinki City Library

Over hoe langdurige gewichtloosheid op levende wezens inwerkt

голландский

De honden in Uw films doen denken
aan Lajka. Hebt ook U op een berg gestaan
en het lichtje gezien dat zich voortbewoog
aan de avondhemel? Als er voor de hond
een uitzicht was geweest, had hij de lichtende blauwe
bol met oceanen en wolken gezien. Op aarde
werd Lajka's ademhaling beluisterd. De satelliet
brak door de dampkring en Lajka viel,
valt met een windstoot door zwarte spiegels,
hoeft niet meer ruimteziek te zijn, niet meer
te eten als het belletje rinkelt. Lajka reist niet
meer in een hermetisch gesloten cabine,
gekoppeld aan instrumenten die aangeven hoe
langdurige gewichtloosheid inwerkt
op levende wezens. Lajka beweegt zich voort  in het donker,
rein van hart, samen met alle zwerfhonden.
Lajka´s gedachtenis werd in ere gehouden met een nieuw
sigarettenmerk in de Sovjet-Unie.
De eerste hond in de ruimte
kwam niet terug, komt
terug als stof en regen.

Vertaling: Lisette Keustermans & Miriam Van hee

Den som en gång var där

шведский | Tua Forsström

Det snöar fortfarande.
Jag går upp i tornrummet och tittar än
en gång ut över fjärden: tyngd och yrsel.
Någon ringer och framkastar optimistiska
förslag, och det är klart: man kan dansa foxtrot
 in i det sista. Men jag företar hellre en utfärd
till ett närbeläget hembygdsmuseum eller anmäler
mig som mezzosopran till kyrkokören, fastän jag inte
sjunger så bra. Det är inte lätt. Det är verkligen
problematiskt. Jag vet vilken kontinent
du uppskattar, men där råder numera obalans mellan
arterna: alla tog med sig något kramdjur som de inte ville
lämna kvar. De äter varandra nu. Jag vet vilka trakter
som tilltalar dig, den som en gång var där längtar
alltid tillbaka. Svatten och vad allt som kröp längs
väggarna när man gick till sängs. I tropikerna är de
herrelösa hundarna inte herrelösa på samma sätt,
de lever och dör. Snön yr allt häftigare över
rosorna, nattens mörkt skimrande rester.
Vi minns inte allt, men mycket.

© Tua Forsström
from: Efter att ha tillbringat en natt bland hästar
Helsinki: Söderströms, 1997
Audio production: 2010, Kijasto 10 / Helsinki City Library

Wie er eenmaal is geweest

голландский

Het sneeuwt nog steeds.
Ik klim naar de torenkamer en kijk nog
eens over de baai: zwaarte en duizeling.
Iemand telefoneert en komt met optimistische
voorstellen, en ja: je kunt  de foxtrot dansen
tot op het laatst. Maar ik maak liever een uitstapje
naar een nabijgelegen heemkundemuseum of meld me aan
als mezzosopraan in het kerkkoor, al zing ik niet
zo best. Het is niet eenvoudig. Het is echt
problematisch. Ik weet welk continent
jij waardeert, maar daar is het evenwicht tussen de soorten
nu verstoord: ze namen allemaal een knuffeldier mee dat ze niet wilden
achterlaten. Die eten elkaar op nu. Ik weet welke streken
jou bevallen,  wie er eenmaal is geweest, verlangt
er steeds naar terug. Zweet en wat er allemaal over
de wanden kroop als men naar bed ging. In de tropen zijn de
zwerfhonden niet op dezelfde manier zwerfhond,
ze leven en sterven. De sneeuw stuift steeds heviger over
de rozen, donker glanzende overblijfselen van de nacht.
We herinneren ons niet alles, wel veel.

Vertaling: Lisette Keustermans & Miriam Van hee

GESCHIEDENIS

голландский | Miriam Van hee

wat ons voor ogen komt  
en ons de slaap onthoudt  
dat komt ons niet voor ogen

wij keren zelf altijd terug
naar de kamer met het uitzicht
op de treinen en de spoorwegberm  
waar het behang ontbrak,
en de gordijnen, zodat wij steeds  
de bomen konden zien, die wilg  
die omgehakt moest worden,
we waren bang dat hij
bij stormweer op het dak zou vallen  
we zochten eensgezindheid  
maar wat we droomden, 's nachts,  
verzwegen we

het was dus niet de wind  
het waren niet de bomen

ook 's nachts was er licht  
omdat achter de tuin  
het rangeerstation lag  
waar treinstellen werden  
uiteengehaald, op een  
zijspoor gezet en vergeten

nee, met de treinen
en ook niet de kou van dat jaar  
toen de wissels bevroren
en sneeuwvlokken vielen gestaag  
op mijn dochter die sliep
in mijn armen, ik droeg
haar naar huis, in de bocht  
stond een auto, ik wist plots:
ik moest nog meer zorg
voor haar dragen en verder

dat alles een keerzijde had
dat de sneeuw die zo troostend  
en traag naar beneden kwam  
en er het vuil van de straten  
bedekte, sporen droeg, verse,  
dat iemand hier voor mij
was binnengegaan

© Miriam Van hee & De Bezige Bij
from: De bramenpluk
Amsterdam: De Bezige Bij, 2002
Audio production: Het Beschrijf, 2004

Historia

шведский

det som far genom våra huvuden
och som hindrar oss från att sova
det far inte genom våra huvuden, det blir kvar

vi återvänder ständigt till
rummet med utsikt
mot tåg och banvall
där saknades tapeter,
gardiner, vi
kunde alltid se träden, pilen
som borde huggas ned
vi var rädda att den
skulle falla över taket
när stormen kom
vi sökte endräkt
men det vi drömde om natten
höll vi hemligt

inte var det vinden
inte var det träden

också om natten var det upplyst
för bakom trädgården låg
rangerbangården låg
rangerbangården
där vagnar hakades av,
ställdes åt sidan och glömdes

nej, inte tågen
och inte heller kölden det år
då växlarna frös fast
och snön envist föll
över min dotter som sov
i min famn, jag bar
henne hem, det stod
en bil i vägkröken
jag visste plötsligt:
jag måste bära henne vidare än mer varsamt

att allt har en baksida
att snön långsamt och trösterikt
föll till jorden
och täckte gatornas smuts,
den bar spår, färska,
någon hade redan gått in

Translated by Lisette Keustermans & Eva Runefelt

From: Och vi for forbid, Lund, Ellerströms, 2001.