Sakis Kyratzis 
Translator

on Lyrikline: 3 poems translated

from: греческий to: английский

Original

Translation

PROSPERO

греческий | Vassilis Amanatidis

Και αν λείπουν τώρα χρώματα δεν έχει σημασία     Είναι μπρούμυτα ξαπλωμένος πάνω μου θαρρώ νεκρός      Τα χείλη του βρίσκονται σε ανάδελφο εμφύλιο                  Αρνούνται να ακουμπήσουν το ένα πάνω στο άλλο                         Μήπως φοβούνται πως με τη συνάντηση θα ανατινάξουν τον εαυτό που φέρουν γύρω τους;            Αλλά αυτά τα δύο χείλη του ακουμπούν εμένα             Γύρω μας ένας απάνεμος καιρός ανήμπορος να σηκώσει ακόμη και φτερό                          Ο ουρανός επάνω είναι αταλάντευτος                 Την έξω θάλασσα τη βλέπουμε συχνά από τυχαίες διόδους                  
                 Είναι υπαρκτή με κάτι φρούρια κύματα              Αλλά εμείς είμαστε σύμπλεγμα          Χάσκουμε πάνω από τη μυρμηγκοφωλιά             Εκατομμύρια άοκνα βλέμματα μας περπατούν και μας τυλίγουν           Η μυρμηγκοφωλιά κατοικείται ανελέητα          Μας ανήκει όπως όλα στο νησί είναι δική μας           Γι’ αυτό εάν εμείς το θέλουμε είμαστε τυφλοί σαν θάλασσα               Για το σύμπαν που ορίσαμε είμαστε η όραση

© Από το 7: ποίηση για video games, Εκδόσεις Νεφέλη, Αθήνα 2011.

PROSPERO

английский

No matter if colours are missing now   He’s lying face down on me dead methinks   His lips at war like no other   They refuse to rest upon each other   Are they afraid their meeting might shatter the self that surrounds them?              His two lips are resting upon me however                       Around us the windless weather is incapable of even lifting a feather                 The sky above us immovable                        We often glimpse through fortuitous corridors at the outside sea                             It exists yes with fortress waves               But we are a compound                  Gaping over the anthill               Relentless stares in millions march and engulf us              The anthill is mercilessly inhabited                It belongs to us like everything on the island it is ours          Hence if we so wish we can be as blind as the sea                In this universe we have defined we are its eyesight

From: 7: Poetry for video games, Nefeli 2011 / Translation: Sakis Kyratzis.

Βιντεοσκοπημένος βίος λουλουδιού

греческий | Vassilis Amanatidis

… Τι. Πο. Τα..) Ώσπου:
Ανοίγει.
Λίγο.
Κι άλλο.
Και λίγο ακόμη
κι άλλο ακόμη, ώσπου:
                     Λου,λού,δι
ώσπου: Κλείνει.
Λίγο.
Κι άλλο.
Και πιο πολύ μα κι άλλο λί
μα κι άλλο λίγο, ώσπου:
(Τι. Πο. Τα …1


1 Ακουμπώ το χέρι σου, το οδηγώ στο τηλεκοντρόλ, και πατούμε μαζί τοrewind. (Στην οθόνη: Το τριαντάφυλλο: Σε ανάσταση ταχεία με όπισθεν). Πατούμεplay,fastforward. (Στην οθόνη: Το τριαντάφυλλο: Ζει γρήγορα γρήγορα, και μας αφήνει γεια.) Δεν αφήνω το χέρι σου, πατούμε αμέσωςrewind. Λες: «Δεν παραιτούμαστε ποτέ από αυτήν την ανάσταση;» Δεν αφήνω το χέρι σου, πατούμεplay-fastforward-foreverrewind. «Όχι, αγάπη μου», λέω, «ποτέ. Ποτέ απ’ αυτήν την ανάσταση…»

© Από το: 4-D: Ποιήματα τεσσάρων διαστάσεων, Γαβριηλίδης, Αθήνα 2006.

THE LIFE OF A FLOWER SHOT ON TAPE

английский

… No. Thing.) Until:
It opens.
Slightly.
More.
Slightly more
even more, until:
               Flow, er
until: It closes.
Slightly.
More.
And even more slightly mo
slightly more, until:
(No. Thing…1


1 I touch your hand, I guide it to the remote control, and together we press rewind. (On the screen: The rose: In resurrection fast backward.) We press play, fast forward. (On the screen: The rose: Lives fast and then it dies.) I won’t let go of your hand, we press immediately rewind. You say: “Will we never give up on this resurrection?” I won’t let go of your hand, we press play – fast forward – forever rewind. I say: “No, my love, never. Never on this resurrection…”

From: 4-D: Four-dimensional Poems, Gaviilidis 2006 / Translation: Sakis Kyratzis.

Christmas song

греческий | Vassilis Amanatidis

Χριστούγεννα εννιά χρονώ Jingle bells, jingle bells Κάτω από το christmas tree Jingle all the way Διαβάζω τις «Τρελές, τρελές εφευρέσεις του καθηγητή Μπραίηνστορμ» Oh what fun it is to ride Στην τηλεόραση ανοιχτός ο Μπαγκς Μπάνι Jingle bells, jingle bells Από το δίπλα δωμάτιο διακριτικοί οι ήχοι των μαμά μου (41 χρονώ) μπαμπά μου (51) αδερφού μου (14) Κι εγώ Oh what fun it is to ride να μαζεύω θαλπωρή In a one-horse open sleigh αφού έξω απ’ το παράθυρο η νύχτα τότε ήρεμη, κι έπεφτε πάντα χιόνι

ακόμη κι αν δεν έπεφτε1


1 ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ ΤΟΥ ΑΝΩΘΕΝ ΤΡΑΓΟΥΔΙΟΥ ΞΕΧΑΣΜΕΝΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ: Τριάντα τέσσερα χρονώ, Χριστούγεννα, κάτω από το Christmas tree, Jingle bells, jingle bells, «Μαμά, τον τελευταίο καιρό σαν πολύ να λαχανιάζεις όταν ανεβαίνεις τις σκάλες...», «Όχι», λέει, «τίποτα δεν έχω», «Εντάξει», λέω, «δε λέω πως έχεις, μόνο που, να, η μητέρα μιας φίλης μου, ξέρεις, της Εύης, ανέβαινε πέρσι τα σκαλιά με ψώνια και λαχάνιαζε πολύ, κι ο άντρας της την έσυρε με τα χίλια ζόρια στο γιατρό –όπως κι εσύ καθόλου δεν ήθελε να πάει– κι εκείνος τής είπε έχει φρακάρει η βαλβίδα, Jingle bells, θα πρέπει την άνοιξη να κάνετε εγχείριση, όμως ενδιαμέσως παρακαλώ να μη στεναχωριέστε για τίποτα, επικίνδυνο να στεναχωρεθείτε για κάτι, πάλι καλά που ήρθατε, jingle all the way, θα πηγαίνατε αδιάβαστη, θα σας έβρισκε ανακοπή στα καλά του καθουμένου. Kατάλαβες μαμά; Λέω γι’ αυτό μήπως να πηγαίναμε κι εμείς στον γιατρό, μήπως φράκαρε και θέλει ανανέωση, ελπίζω να μη σε στεναχώρεσα». «Εξήντα έξι πια», μου απαντά, «τι σημασία έχει; Θα μου επιτρέψεις να μην αποδεχτώ την πρότασή σου; Αγόρι μου, δε με πειράζει αδιάβαστη, βαρέθηκα να ’μαι συνέχεια διαβασμένη΄ μη στεναχωριέσαι εσύ, εμένα αυτό με νοιάζει, μα έλα, jingle bells, έλα στο παράθυρο, κοίτα τι ωραία που είναι έξω – πέφτει δεν πέφτει χιόνι, κοίτα τι silent night, τι έξοχα ήρεμη,κοίτα τι ήρεμη που είναι η νύχτα»

© Από το: 4-D: Ποιήματα τεσσάρων διαστάσεων, Γαβριηλίδης, Αθήνα 2005.

CHRISTMAS SONG

английский

Christmas nine years old Jingle bells, jingle bells Under the christmas tree Jingle al the way I’m reading “Professor Brainstorm’s mad inventions” Oh what fun it is to ride Bugs Bunny on TV Jingle bells, jingle bells From the room next door discernible sounds of my mother (41 years old) my father (51) my brother (14) And me Oh what fun it is to ride gathering warmth In a one-horse open sleigh since outside the window the night was quiet then, and snow was always falling

even when it wasn’t[1]


[1] TRANSLATION OF THIS FORGOTTEN LANGUAGE: Thirty four years old, Christmas, under the christmas tree, Jingle bells, jingle bells, “Mum, I’ve noticed recently that you’re out of breath when you climb the stairs…”, ”No”, she says, “I’m fine”, “Ok”, I say, “I’m not saying you’re not fine, it’s just that, well, the mother of a friend, you know, Evi, she was climbing the stairs with the shopping last year and she was out of breath, and her husband dragged her willy nilly to the doctor ­– just like you, she didn’t want to go at all – and he told her you have a blocked valve, Jingle bells, you should be operated in spring, but in the meantime please do not let anything worry you, it is dangerous to let things worry you, it’s a good thing you came, jingle all the way, you could have died unexpectedly, your heart could have failed you just like that. Do you understand, mum? That’s why I’m saying that maybe we should go to the doctor, just in case it’s blocked and it needs replacing, I hope I didn’t upset you”. “I’m sixty six”, she answers, “what difference does it make? Will you allow me not to accept your offer? My sweet boy, I don’t mind dying unexpected, I’m tired of always expecting; don’t you worry, that’s all I care for, but come, jingle bells, come to the window, look how lovely it is outside – with or without snow, look what a silent night, how wonderfully quiet,

 

how quiet is the night”

From: 4-D: Four-dimensional Poems, Gaviilidis 2006 / Translation: Sakis Kyratzis.