Nilay Özer 
Translator

on Lyrikline: 3 poems translated

from: немецкий to: турецкий

Original

Translation

[kamerafahrt in ein anderes jahrhundert]

немецкий | Martina Weber

kamerafahrt in ein anderes jahrhundert, schwarzweiß. today
the documentary channel presents. um diesmal beim thema zu bleiben:
ein verstimmtes klavier, ein noch unbeschrifteter traum, nichts davon
kontrollierbar. offene und geschlossene linien, die signatur deiner augen
beim plötzlichen wechsel des lichts. kategorien, verrat, die gesetze
der schwerkraft, durch zeitrafferaufnahmen sichtbar gemacht. dabei
die zähne immer sehr weiß, fast blendend, wie alles, was aus
amerika kam. störfaktoren wie drogen und ihre nebenbedeutung
für das ewige zickzack im gleichgewicht der welt. die rote flagge?
ich weiß nicht. ich lösche das ein oder andere adjektiv über dich,
über mich. wir gingen raus und kauften ein brot. eine unkomplizierte
formel. auf nachfrage: diese musik will nichts, nur begleiten.

© Poetenladen
from: erinnerungen an einen rohstoff
Leipzig: Poetenladen, 2013
Audio production: Haus für Poesie / 2019

[kamera bir başka yüzyıla doğru hareket eder]

турецкий

kamera bir başka yüzyıla doğru hareket eder, siyah beyaz. today
the documentary channel presents. bu sefer konudan sapmamak için:
akordu bozuk bir piyano, henüz etiketlenmemiş bir rüya, bunların
hiçbiri kontrol edilebilir değil. açık ve kapalı çizgiler, ışığın ani değişiminde gözünün işareti. kategoriler, ihanet, yer çekimi kanunları, hızlandırılmış çekimlerle görünür hale getiriliyor. bu esnada dişler her zaman oldukça beyaz, neredeyse parlak, amerika’dan gelen her şey gibi. uyuşturucu gibi rahatsızlık faktörleri ve onların yan anlamı dünyanın dengesindeki sonsuz zikzak için. kırmızı bayrak mı? bilmiyorum. senin ve benim üzerimdeki şu ya da bu sıfatı siliyorum. dışarı çıkıp bir ekmek alıyoruz, karmaşık olmayan bir formül. talep üzerine: bu müzik hiçbir sey istemiyor, sadece eşlik etmeli.

çeviri: Nilay Özer

[jetzt, da die letzten bilder verschwunden sind]

немецкий | Martina Weber

jetzt, da die letzten bilder verschwunden sind, atmen wir
einfach weiter, die abstufungen der dunkelheit und deine
und meine leise gesprochenen worte in decken gewickelt.

alles, was uns umgibt, hat mit uns zu tun. die zahlenverhältnisse
im universum. willkür, wie zeichen. kein spiel: die vorbereitung
einer bewegung. ein paar übrig gebliebene tiere
scharren irgendwo unten im laub. eine einfache wirklichkeit.

das schenke ich dir. die plötzlich verstummende landschaft.
die auf dem boden ausgeschüttete angst. ich werde nichts fragen.
es spielt keine rolle, was jemand sagt.

© Poetenladen
from: erinnerungen an einen rohstoff
Leipzig: Poetenladen, 2013
Audio production: Haus für Poesie / 2019

[şimdi, son görüntüler de kaybolunca]

турецкий

şimdi, son görüntüler de kaybolunca, nefes almaya devam
ediyoruz, karanlığın nüansları ve senin
ve benim sessizce söylediğimiz sözcükler, battaniyelere sarılmış.
 
çevremizi saran her şey, bizimle ilgili. evrendeki sayı ilişkileri,
keyfiyet, işaret gibi... oyun değil: bir hareketin
ön hazırlığı. geriye kalan bir kaç hayvan
yaprakların arasında bir yerde toplanıyor.
 
basit bir gerçeklik. bunu sana hediye ediyorum. birden suskunlaşan
manzarayı, ve toprağa boşaltılmış korkuyu da. hiçbir şey sormayacağım.
bir önemi yok, kimin ne sorduğunun.

çeviri: Nilay Özer

[beim durchblättern dieser bewerbung]

немецкий | Martina Weber

beim durchblättern dieser bewerbung sind die zentralen motive
verloren gegangen. anders gesagt: farben lösten sich auf. gesichter,
die sich nur noch in wolken zeigen mit ihrem feinen, silbernen rand.

absicht und absichtslosigkeit, alles verschwimmt. ich kann diese ziffern
kaum lesen. ich hätte teilhaben wollen daran, die schuhe in händen,
ohne gewicht. septemberpläne, freiflächen, ein rhythmusgefühl. alles

wie wir. jeder kann etwas aufsagen, aber wie das abendlicht
auf autodächer fällt, ist auch nur aus wörtern gemacht. ein vorwurf
schwebte im raum, nicht wirklich berührbar. so blieben wir

unentschieden, im dunkeln. das schönste in dieser stadt
ist immer der fluss gewesen, sein unruhezustand, ein rauschen.
im abspann tauchten unsere namen schon gar nicht mehr auf.

© Poetenladen
from: erinnerungen an einen rohstoff
Leipzig: Poetenladen, 2013
Audio production: Haus für Poesie / 2019

[bu iş başvurusunun sayfalarını çevirirken]

турецкий

bu iş başvurusunun sayfalarını çevirirken temel motivasyonlar
kaybolup gitti. bir başka deyişle renkle dağıldı. yüzler,
artık sadece bulutlarda görünenler, ince, gümüş rengi kenarlarıyla.
 
amaç ve amaçsızlık, her şey belirsizleşti. bu rakamları
pek okuyamıyorum. bunun bir parçası olmak isterdim oysa, ayakkabılar
ellerde, ağırlık olmadan, eylül planları, açık alanlar, ritim duygusu. her şey
 
bizim gibi. herkes ezberden bir şey söyleyebilir, ama araba kaportalarına
düşen akşam ışığı gibi, sadece sözcüklerden yapılmıştır bu. odada bir şey
süzülüyor, gerçek anlamda dokunulabilir değil. böylece biz
 
kararsız kalıyoruz, karanlıkta, bu şehirdeki en güzel şey
her zaman nehir olmuştur, onun huzursuz hali, bir şırıltı
jenerikte isimlerimiz artık görünmemeye başladı

çeviri: Nilay Özer