Diana Anfimiadi

грузинский

 

английский

მედეა

ის, ვინც საკუთარ გამონაბოლქვ სუნთქვას გაჰყვება
უცხო მხარეში –
გასაქცევად დაეძებს მიზეზს,
რადგან ერთ დღესაც
აივსება ყველა ბეღელი
და მოხარშული ხორბალიც კი აბიბინდება.
ის, ვინც ღრუბლიდან
შუა ზღვაში გადავარდება -
გასაქცევად დაეძებს მიზეზს,
რადგან ვერცერთი,
თუნდაც შავი,
ზღვა ვერ დაგახრჩობს
თუკი შენი სახელი ჰქვია.
ის, ვინც საკუთარ ტყავს გაიხდის,
დარაჯს მიუჩენს -
გასაქცევად დაეძებს მიზეზს
რადგან ერთხელაც
ეძინება ყველა გველეშაპს
ყველა სიფრთხილე და სიფხიზლე
დასაძლევია.
ის, ვინც მინდორში კბილებს დათესს -
მოიმკის შიმშილს
- გასაქცევად საჭირო მიზეზს,
რადგან მიწიდან ამოწვერილ
ყველა გოლიათს
ფესვებს მაინც მახრა შეუჭამს.
ის, ვინც უცხოელს შეიყვარებს
(სწრაფმავალ ხომალდს )
გასაქცევად დაეძებს მიზეზს,
რადგანაც ყველა იმ მდინარის პირას ბრუნდება,
სადაც ცალი სანდალი დარჩა.


შენ ვინც საკუთარ თავს დაეძებ,
ნუ მოხვალ ახლოს,
ღამე მინდორში გაათენე,
დიდი ხანია მდინარეებს არ მოაქვთ ოქრო
მხოლოდ თევზები ანათებენ,
და სიტყვებს შორის მანძილები
მიჩირქდება,
მიმიზეზდება…,
გზები რომ არა,
დაგტოვებდი,
მოგიბეზრებდი . . .

და ისე მშვიდად,
როგორც ნიმფა ტანზე რძეს ივლებს, –
მეც გასაქცევად დავეძებ მიზეზს –
ვხოცავ ჩვენს შვილებს… . . .

© დიანა ანფიმეადი / Diana Anfimiadou
Аудиопроизводство: Giorgi Leonidze State Museum of Literature, Georgia

Medea

The one who follows her own worn out breath

to a strange land

is looking for reason to run away,

because one day

every granary will be filled up

and even boiled wheat will wave anew.

The one tumbles from

a cloud into the open sea.

Is looking for a reason to run away,

because not every sea,

even the Black Sea

can drown you

if it knows your name.

The one who strips off her own skin,

and assigns a guard to it,

is looking for a reason to run away,

because one day

every dragon will fall asleep,

and every trace of sobriety and alertness

will be overcome.

The one who plants teeth in a field—

will harvest starvation—

a reason to run away,

because the mole-crickets will gnaw

at the roots of each Goliath

who rises from the earth.

The one who falls in love with a stranger

(a high-speed vessel)

is looking for a reason to run away,

because one day

everyone will return

to that river bank

where she left one sandal.

You, who are looking for yourself,

don’t come closer,

stay in the field tonight,

a long time has passed since our rivers

ceased bringing gold.

But only the fish illuminate there,

and the distance between words

infects me…

inflames me…

and if not for these ways,

I’d leave you,

I’d bore you.

And as calmly

as a nymph draws milk for a bath,

I’m looking for a reason to run away—

the killing of children.