Diana Anfimiadi

грузинский

Julia Dengg, Nino Popiashvili

немецкий

ომი

I
 ჩემი ჭა დაშრა
 წვეთები ხეებს ნაყოფებად ჩამოეკიდნენ,
 არ მაქვს სამშობლო.
 II
 კარის მეზობლის კარზე – დაფაზე
 მაგალითი გამოვიყვანე –
 კუბური ფესვი მცენარიდან
 და ფეხები რბენის ხარისხში,
 არ მაქვს სამშობლო.
 III
 მე მკვდარი ზღვა ვარ
 აქ მარილიც ის მკვდარია
 ენის წვერიც ვეღარ აცოცხლებს
 და ვეღარც ორი შესართავი
 სირდარია
 ამუდარია –
 მკერდი, რომელიც უნდა გეწოვა.

არ მაქვს სამშობლო.
 IV
 ნუ მეუბნები, რომ გიყვარვარ,
 არ მსურს და ყურებს
 თითებით ვიცობ,
 ხმით გაჩენილს ვიხშობ იარებს
 არ მაქვს სამშობლო
 და სიყვარულს არა აქვს აზრი
 და ალბათ ზღვაში ვიმშობიარებ.
 V
 ჩემი ჭა დაშრა
 წვეთები ხეებს ნაყოფებად ჩამოეკიდნენ,
 არ მაქვს სამშობლო.

© დიანა ანფიმეადი / Diana Anfimiadou
Аудиопроизводство: Giorgi Leonidze State Museum of Literature, Georgia

Krieg

I
Mein Brunnen trocknete aus
die Tropfen hängen als Frucht auf Bäumen,
ich hab keine Heimat.

II
An der Tür der Türnachbars – an der Tafel
löste ich ein Beispiel –
Kubikwurzel der Pflanze
und Füße in Steigerungsform von Laufen,
ich hab keine Heimat.

III
Ich bin das Tote Meer
hier ist auch das Salz tot,
auch Zungenspitze kann es nicht verlebendigen,
auch zwei Zusammenflüsse nicht
Syrdarja
Amudarja –
die Brust, die du trinken sollst.
Ich hab keine Heimat.

IV
Sag mir nicht, dass du mich liebst,
ich will es nicht und die Ohren
halte ich mir zu,
stopfe Wunden zugefügt mit Stimme,
ich habe keine Heimat
und Liebe hat keinen Sinn
und vielleicht gebäre ich im Meer.

V
Mein Brunnen trocknete aus
die Tropfen hängen als Frucht auf Bäumen,
ich hab keine Heimat.   

Aus dem Georgischen übersetzt von Julia Dengg und Nino Popiashvili