Amir Or

иврит

 

голландский

בִּירָה

לָרֶצַח הַמֻּשְׁלָם אֵין סִבּוֹת, אָמַר,
לָרֶצַח הַמֻּשְׁלָם דָּרוּשׁ אוֹבְּיֶקְט מֻשְׁלָם,
כְּמוֹ שֶׁהָיָה אָז בְּאַוְּשְׁוִיץ.
לֹא הַמִּשְׂרָפוֹת, כַּמּוּבָן, אֶלָּא כְּמוֹ
אַחַר כָּךְ, מִחוּץ לִשְׁעוֹת הָעֲבוֹדָה, אָמַר
וְהִשְׁתַּתֵּק
מַבִּיט בַּקֶּצֶף
וְלוֹגֵם.

הָרֶצַח הַמֻּשְׁלָם הוּא אַהֲבָה, אָמַר.
הָרֶצַח הַמֻּשְׁלָם לֹא מְבַקֵּשׁ דָּבָר מֻשְׁלָם,
רַק לָתֵת
כְּפִי יְכָלְתְּךָ.
אֲפִלּוּ בְּזִכְרוֹן הַלְּפִיתָה, הַחַיִּים עֲדַיִן
נֶצַח. אֲפִלּוּ הַיְלָלוֹת שֶׁעִרְסְלוּ אֶת הַיָּד,
אֲפִלּוּ הַשֶּׁתֶן שֶׁנָּפַל כְּמוֹ חֶסֶד עַל הַבָּשָׂר הַקַּר,
אֲפִלּוּ הֶעָקֵב שֶׁהֵעִיר עוֹד אֵינְסוֹף,
אֲפִלּוּ הַשֶּׁקֶט,
אָמַר.
מַבִּיט בַּקֶּצֶף.

נָכוֹן, עֲבוֹדָה הֲגוּנָה
מְשַׁחְרֶרֶת הַרְבֵּה, אֲבָל
רֶצַח מֻשְׁלָם אֵינוֹ מְאַבֵּד
אֲפִלּוּ טִפָּה אַחַת.
כְּמוֹ שְׂפָתַיִם שֶׁל יֶלֶד, הִסְבִּיר,
כְּמוֹ חוֹל וָקֶצֶף,
כְּמוֹ שֶׁאַתָּה
שׁוֹמֵעַ,
שׁוֹתֶה וְשׁוֹמֵעַ.

© Amir Or
Аудиопроизводство: 2010 Literaturwerkstatt Berlin

Vertaling: Hilde Pach

De volmaakte moord heeft geen redenen, zei hij,
een volmaakte moord vereist een volmaakt object,
zoals het ooit was in Auschwitz.
Niet de crematoria, natuurlijk, maar zoals het
daarna was, buiten de werkuren, zei hij
en hij zweeg,
keek naar het schuim,
nam een slok.

De volmaakte moord is liefde, zei hij.
De volmaakte moord vraagt ook niets volmaakts,
alleen te geven
naar vermogen.
Zelfs terugdenkend aan de omklemming is het leven nog altijd
eeuwigheid. Zelfs het gejammer waardoor de hand gewiegd werd,
zelfs de plas die als genade neerviel op het koude vlees,
zelfs de hak die nog een oneindigheid deed ontwaken,
zelfs de stilte,
zei hij,
en keek naar het schuim.

Oké, fatsoenlijk werk
bevrijdt veel, maar
een volmaakte moord verliest
zelfs geen druppel.
Als de lippen van een kind, legde hij uit,
als zand en schuim,
zoals jij
luistert,
drinkt en luistert.

Bier