Ali Abdollahi

персидский

Gazsi Dénes

венгерский

خاطرات انزوا

كفش  پاي راستم
به مرخصي رفته است.
نه چارپايم حالا
نه دوپا

در تثليث ازلي
«نيچه» مي خوانم
شبها به خوابم مي آيد و مي گويد:

عاقبت سبيل مال ات مي كنم!
روزهاست
تلفن روي پيامگير است
امان از صاحبخانه ی سمج!

با ميله بافتني
پايم را مي خارانم

از راست هيچ خيري نديده ام
چپ هميشه چپ بوده است
خسته ام خسته
در اين تقابل سه تايي:
راست دستي، چپ فكري

هيچ باوري


                                 بهمن 81 ـ تهران

© Ali Abdollahi
Из: بادها شناسنامه ی مرا بردند
تهران: نیماژ, 1392
ISBN: 978-600-6801-38-4
Аудиопроизводство: Ali Abdollahi

magányom emlékei

Jobb lábam cipője
Szabadságra ment.
Most már se négy lábam,
Se két lábam nincsen.

A háromosztatú örökkévalóságban
Nietzschét olvasok.
Éjjelente megjelenik álmomban, s így szól hozzám:
„Végül elvezetlek a jólét útjára!”
Napok óta
Telefonomat üzenetrögzítőre állítom,
Torkig vagyok a pimasz háztulajdonossal!

Kötőtűvel
Vakarom a lábam.

A jobboldaltól sosem láttam semmi áldásosat,
Az csak a bal, mindig a baloldalon volt.
Belefáradtam, belefáradtam már
Ebbe a hármas szembeállásba:
Jobbkezesség, baloldali gondolkodás,
De már semmiben sincs hitem.


Teherán, 1381. báhmán hó (= kb. 2003. január-február)

Gazsi Dénes fordítása