მეგობრობა

როცა ჩემი მეგობარი კეთროვანი ხდება,
ერთი დღით ვივიწყებ ყველა საქმეს,
მივდივარ ლეპროზორიუმთან,
ფანჯარაზე ვაკაკუნებ და მერე ჩვენ
ოდესღაცგაწმენდილი შუშის ბურუსში
ერთმანეთს შევცქერით
დიდხანს და ხარბად.
გამომშვიდობებისას
მომუჭულ მუშტებს ვშლით და
ხელისგულებით ფანჯრის მინას ვაწვებით
საკუთარი სივრცეებიდან.

და ჩვენი ხელისგულები
ერთმანეთს ეხება
ასე.

მეგობარი იღიმება და
ამ ღიმილით მანიშნებს, რომ
არ მოითხოვს ამაზე მეტს ჩემგან,
მაგრამ არც ამაზე ნაკლებს დათანხმდებოდა.

აი, მაშინ, ჩვენ ნამდვილი მეგობრები ვართ.

© შოთა იათაშვილი / Shota Iatashvili
Produção de áudio: G. Leonidze State Museum of Georgian Literature

L'amitié

Quand mon ami devient de lépreux ,
J' oublie pour un jour tous mes affaires,
Je vais à la léproserie,
Je frappe sur la fenêtre et puis
dans la brume de la vitre nettoyée jadis
nous nous regardons
longtemps et avidement.
Aux adieux
nous ouvrons nos poings
et de nos espaces
nous poussons contre la fenêtre
avec les paumes.

Et nos paumes
se touchent
ainsi.

L' ami sourit et
avec ce sourire fait signe à moi,
qu' il ne demande pas de moi plus que ça,
mais aussi ne consentira pas moins que ça.

Alors en ce temps-là nous sommes les vrais amis.

Translated by Natia Nazvlishvili