Die Horizontbäume

Geh
sonderbar
ohne etwas zu verlassen zu erreichen
von Schwelle zu Schwelle

ein vorgefertigter Spross wächst
unter dem Armbanduhrglas
Bäume von Stunden
durch Immergleiches marschiert

mit anhaltendem Atem

die Frau an der Leine gesteht
die schief zusammengenähten
Kleider der Nachbarin als körpergewordene
Idee ihres Wahnsinns ein

geh
so
hängen
die Bäume im Horizont

© Mirko Bonné
Extraído de: Gelenkiges Geschöpf. Gedichte
Rospo, 1996
Produção de áudio: 2001 M. Mechner, literaturWERKstatt berlin

درختان افق

برو

رفتني غريب

بي آنكه چيزي را ترك گويي يا به دست آوري

از آستانه اي به آستانه اي


مي رويد جوانه اي از پيش مهيا

زير شيشه ي ساعت مچي

درختان ِ ساعات

روان از دلِ ِ هميشه-همان


با نفسي گرفته


زن ِ كنارِ ِ ريجه كنار مي آيد

با لباس هاي وصله پينه ي چروك ِ

زن همسايه ، كه ايده ي مجسم ِ

هذيان ِ خود اوست

 

برو

از اين سان

آويخته

درختان ِ افق .

ترجمهي علي عبداللهي