Rekonstruktion

Inzwischen
war Winter
und dicht

wie die Eule
nachts der Straße
sich nähert

trennend das Haus
vom Feldrand
morgens der Nebel.

Zweifel an Zeichen
im Erdreich
gehen vorüber.

Und hohle Röhren
aus rotem Ton
verbinden uns alle.

Und wir kennen
den Weg des Wassers
das wir trinken

Schnelligkeit
und
Gefälle

vom Talsee
bis in die
Mundhöhle.

© Mirko Bonné
Extraído de: Langrenus. Gedichte
Hamburg: Rospo, 1994
Produção de áudio: 2001 M. Mechner, literaturWERKstatt berlin

بازسازي

در اين ميان

زمستان بود

درست و حسابي


مثل جغد

كه شب ها به خيابان

نزديك مي شود


خانه در حال جدايي

از حاشيه ي كشتزار

با مه صبحگاهي


و لوله هاي  توخالي

از گل سرخ

همه مان را به هم وصل مي كنند


و ما راه آب را

 مي شناسيم

آبي كه مي نوشيم


سرعت

و

شيب


از درياچه ي واقع در دره

تا

مغاك ِ دهان .

ترجمه ي علي عبداللهي