* [de dag rolt de straat op]

de dag rolt de straat op
vanuit een diepte waar ik niets van weet
rolt de dag de straat op die ik diepte noem
want zo heet de dag vandaag: een diepte is als jij
haar weet te vinden in het onderhavige
onderzoek ritselen wij maar wat met papieren

nemen het op voor elkaars vermogen
te zien in het donker of de oever slaapt
als de eb een eind weg vandaag
de weg bewondert steeds anders bevolkt
en we de horizon naar ons toe halen –
een rode draad met flonkeringen

verschoppelingen van de schaduw
tot het asfalt onze voeten verbrandt
het vuur opgooit uit ons zweet
het lijf bestuurt als ware het een vrucht
op het wegdek uitgespuugd en geen vogel
echt geen een vogel opvliegt

met het verwisselen van de gedachte
vraagt de mond om niets
bemint de mond bevindt de groet zich
in onuitgesproken millimeesterlijk
benaderde zichtbaarheid van dit en dat
van wat en hoe de dingen zijn

het bloed blijft maar vragen stijgt
in het blozen een langskomende trein
schuift zich tussen nieuwbouw en leegte in mist
ons berovend van zicht op een vlieger
met een staart vol gekleurd licht
van goud misschien – misschien ook niet

© Rozalie Hirs
Extrait de: Geluksbrenger
Amsterdam: Querido, 2008
ISBN: 978-90-214-3503-9
Production audio: Haus für Poesie, 2018

* [день выкатывается на улицу выкатывается]

день выкатывается на улицу выкатывается
как ковровая дорожка из неведомой мне
глуби на улицу день его я зову глубью
ибо так сегодня зовется день: глубь если ты
сумеешь ее найти в данном исследовании
мы тем временем шелестим бумагами

заступаемся за способность друг друга
видеть в темноте спит ли берег пока
отлив нынче отдаленный восхищается
то так, то этак людной дорогой
а мы притягиваем к себе горизонт
красную нить с искрящимися штучками

отвергнутые тенью еще немного
и вот уже асфальт сжигает нам подошвы
заставляет наш пот вспыхнуть
движет телом как если бы это был плод
выплюнутый на дорожное покрытие
и ни одна ни одна птица не взлетает

рот не предъявляет за подмену
мыслей ничего любит даром
приветствие заключается
в невысказанной миллимастерской
почти достигнутой видимости того и сего
чего и какова жизнь

кровь по-прежнему вопрошает
заливает румянцем проходящий состав
укрывается между новостройками и пустотой
в тумане отнимая у нас вид на змей
с хвостом из разноцветных лучей
может золотым а может и нет

Перевела на русский язык Nina Tarhan Mouravi