[اين تابستان چتر آلود]

اين تابستان چتر آلود
بيهوده طولش مي دهد
وقتي که گلفروشي هميشه باز است
و شمعداني ها را
مي توان در گلخانه کاشت
آفتاب يکبار سر زد
وقتي که در
چند بار صدا کرد و بسته شد
لبها بسته شد
انگشتان چفت
            در هم قلاب
در حسرت بماند مثل ميدان هاي نچرخيده
باران ببارد
تعطيلاتمان خراب شود

کنارمان راهنما گذاشته اند
پر از تاريخيم
پر از چراغ
ساعت پنج
درها که بسته شوند
نگهبانها
يکي يکي بروند با چتر هاي نيمه جان
صورتم را در پيراهنت پنهان کن
تابستان باشد براي بعد.

© Roshanak Bigonah
Production audio: 2006, Literaturwerkstatt Berlin

[Dieser von Regenschirmen besessene Sommer]

Dieser von Regenschirmen besessene Sommer
Ist so unnötig lang,
Die Blumenläden bleiben geöffnet.
Und  im Gewächshaus
blühen die Geranien.

Ein einziges Mal kam die Sonne durch
Doch die Tür knarrte
und wurde geschlossen
Unsere Lippen waren verschlossen
Unsere Finger fest
Ineinander verschränkt

Wie unbewanderte Plätze hält sich alles in Erwartung.
Dann soll es regnen,
Der Urlaub zu Grunde gehn.

Fremdenführer sind uns zugeteilt,
Wir sind voller Geschichten,
Hell beleuchtet.
Um fünf Uhr,
Wenn die Türen wieder geschlossen werden,
Die Wächter mit ihren halbtoten Regenschirmen
Einer nach dem anderen gehen,
Will ich  mein Gesicht in dein Hemd verbergen.
Der Sommer kann bleiben,
Wo er will.

Aus dem Persischen von Susanne Baghestani und Orsolya Kalász