Anton Papleka 
Translator

on Lyrikline: 5 poems translated

from: neerlandés, ruso to: albanés

Original

Translation

wetmatigheden

neerlandés | Rozalie Hirs

in de vrijgegeven storm vind ik mijn stoel in de hemel
klimt het vliegtuig langs wolken het licht tegemoet ontdekt

slaperig vanmorgen als vliegende visser op weg onzichtbare
sprong bliksemend door een ademende vlucht vogels

de bloeiende amandelboom bloedmooiste streek aan een meer
een heuvel nevelig dal door hogere heuvels versterkt aangroeiend

tot stad waar overstromende rivieren zonnewendes glanzen
van levenden en geliefden aan niemand toebehoren aan elkaar

raken vallend het laatste nieuws opvangen vandaag
bijvoorbeeld in een omgeving van enige mensen en dingen

© Rozalie Hirs
from: Geluksbrenger
Amsterdam: Querido, 2008
ISBN: 978-90-214-3503-9
Audio production: Haus für Poesie, 2018

ligje natyrore

albanés

në shtrëngatën e xhindosur unë e gjej karrigen time në qiell
avioni ngjitet përmes reve drejt dritës zbulon

i përgjumur këtë mëngjes si një peshkatar që fluturon në rrugë
kërcim i padukshëm duke përshkuar një fluturim që ndjell zogj

bajamja e lulëzuar më përrallorja në tokat buzë një liqeni
një kodër luginë me mjegull e mbrojtur nga kodrina më të larta

në një qytet ku lumenjtë që dalin nga shtrati solsticët ndriçojnë
gjallesa dhe dashnorët nuk i përkasin askujt ata e prekin

njëri-tjetrin duke rënë fluturimthi dëgjojnë lajmet e fundit sot
për shembull në një mjedis me ca njerëz e ca gjëra

Përktheu: Anton Papleka

een dag

neerlandés | Rozalie Hirs

vliegende ogen met verende vleugels lichten geworpen
op een landkaart getekend in handen vlammend
klaarwakker dat zei ik toch niet een ademloos lichtgewicht
honingmerk en stuifmeel van levende klaprozen blauwe
velden korenbloemen als ontpopte hoofden eenogige
wolkeloze lucht waar dromen vandaan tevoorschijn
komen als zijderupsjes zich in duizenden meters
spinnende talen op grijsgroene moerbeibladen bedekt
met haartjes onthullende draden een verliefde zon
tegemoet komen zomaar zonder opdracht of regen
strekkende voelsprieten even een aanraking
van uitslaande vleugels naar wat is (een dag)

waar komen vlinders vandaan die invasie van lentelijke
lichtgevoeligheid ondragelijk bijna witte vleugels
gespikkeld uit een droom ontwaakte nacht zo vroeg
een hand vol ochtenddauw gedronken van glanzende
grassprieten en enige uren die klonken als zware klokken
in een dorp tussen niet gespecificeerde bergen
waar mensen wonen ergens op aarde uit haar voegen
prei en uien oogsten appels in een gaard en bomen bloeien
druiven barsten voor rijping in roestvrijstalen tonnen
en straks een neus verleiden het verhemelte dan
over de tong gaan als voorproef op wie vannacht
in enige uren aanloop van opnieuw (een dag)

verschijnt in het raam een land van ijsvogels
dan kraken ijsbloemen op warme adem naar lippen
bewegen als herinneringen losgelaten haren langs wolken
niet door gespikkelde vlinders of de wind bezochte wegen
een huis de struik in een berm bevroren regenwater
verdwijnt aarde onder een witte in lichtstralen
verpakte glinsterende oppervlakte tekenen diezelfde
wolken van weer wat nevel voorbij de koude morgen
springen vlokjes het licht in een welving
van horizonnen laten vinger voor vinger schaduwen
glijden langs bomen wakker worden zich herhalen
woord voor woord een ademen (een dag)

© Rozalie Hirs
from: Gestamelde werken
Amsterdam: Querido, 2012
ISBN: ISBN 978-90-214-4243-3
Audio production: Haus für Poesie, 2018

një ditë

albanés

sy fluturues me flatra të lëvizshme drita të hedhura
mbi një hartë të vizatuar midis duarve flakëritëse e re
dhe e gatshme e pata quajtur jogulçuese peshë pupël
kurora dhe polen lulëkuqesh të gjalla ara
të kaltra bar ethesh si koka të çelura qiell
qorr pa re nga ku dalin ca ëndrra
si krimba mëndafshi që endin veten në një mijë metra
gjuhë mbi gjethe mani të hirtë në të gjelbër
të pushta me fije që zbulohen vijnë të takojnë
një diell të dashuruar kështu pa urdhër pa shi
antenat e tendosura në një çast fërkimi
flatrash të shpalosura drejt asaj që është (një ditë)

nga vijnë fluturat kjo dyndje e fotondjeshmërisë
pranverore të padurueshme pothuaj të bardha flatrat
e mbuluara me pika nga një ëndërr nata e zgjuar kaq herët
një dorë e mbushur me vesë të pirë në fijet vezulluese
të barit dhe disa orë që bien si kambana të rënda
në një fshat të rrethuar nga male të papërcaktuara
ku banojnë njerëz diku në tokë me gjymtyrët e tyre
mbledhin presh dhe qepë mollë pemëtoreje
dhe ca pemë lulëzojnë ca kokrra rrushi shpërthejnë
para se të piqen e të hidhen në fuçi inoksi
dhe së shpejti do të joshin hundën qiellzën
pastaj rrëshqasin mbi gjuhë si amëz e asaj që sonte
për disa orë zë fill përsëri (një ditë)

në dritare duket një vend me bajza
atëherë lulet e brymës kërcasin mbi firomën e ngrohtë
drejt buzëve lëvizin si kujtime flokë të lëshuar përgjatë reve
rrugë ku nuk kalojnë shpesh as fluturat me pika as era
një shtëpi kaçuba buzë rrugës uji i shiut i ngrirë
toka zhduket nën një sipërfaqe të bardhë vezulluese
të mbështjellë me rreze drite vizatojnë po këto re
me pak mjegull që ende ka mbetur pasi kaloi mëngjesi i ftohtë
ca flokë bore kërcejnë në dritë me një valëzim
horizontesh gisht pas gishti i bëjnë të rrëshqasin
ca hije përgjatë drurëve të zgjohet të përsëritet
fjalë pas fjale një frymë (një ditë)

Përktheu: Anton Papleka

in één adem

neerlandés | Rozalie Hirs

buigt wat ruimte mijn richting uit speelt de wind rond de wereld met de keerkring een licht op beschilderde muren veranderend geluid het vertrek met schaduwen boven tafel en uitzicht de sterren het strand verwacht brekend handelende golven een zon te kiezen waar luister ik naar uit aarde reisvaardig gemaakte steen geeft laag voor laagtijd blootgelegde fossielen en diepere graven zijn er wereldreizen voor nodig om onze kleinste deeltjes in beweging te zetten

© Rozalie Hirs
from: Geluksbrenger
Amsterdam: Querido, 2008
ISBN: 978-90-214-3503-9
Audio production: Haus für Poesie, 2018

një frymë

albanés

pakëz hapësirë lakohet në drejtimin tim era luan përreth botës me tropikun një dritë mbi ca mure të pikturuara zhurmë që ndryshon kthinë ku ca hije pluskojnë përsipër tryezës dhe panorama yjet plazhi pret dallgët që veprojnë duke u thyer të zgjedhësh një diell ajo që dëgjoj nga shkëmbi tokë e stolisur për udhëtim jep shtresë pas shtrese kohën e zhveshur lakuriq fosile dhe varre më të thella a duhen ca udhëtime përreth botës për të vënë në lëvizje grimcat tona më të vogla

Përkthim: Anton Papleka

ПЕСНЬ ОДИССЕЯ

ruso | Wjatscheslaw Kuprijanow

Когда мой корабль причалит к берегу,
Вместе со мной сойдет на берег песня,
Её прежде слушало только море,
Где она соперничала с зовом сирен.
В ней будут только влажные гласные звуки,
Которые так звучат в бледном переводе
С языка скитаний на язык причала:

Я люблю тебя охрипшим криком морских чаек,
Клекотом орлов, летящих на запах печени Прометея,
Тысячеликим молчаньем морской черепахи,
Писком кашалота, который хочет быть ревом,
Пантомимой, исполненной щупальцами осьминога,
От которой все водоросли встают дыбом.

Я люблю тебя всем моим телом вышедшим из моря,
Всеми его реками, притоками Амазонки и Миссисипи,
Всеми пустынями, возомнившими себя морями,
Ты слышишь, как их песок пересыпается в моем пересохшем горле.

Я люблю тебя всем сердцем, легкими и зеницей ока,
Я люблю тебя земной корой и звездным небом,
Падением водопадов и спряжением глаголов,
Я люблю тебя нашествием гуннов на Европу,
Столетней войной и татаро-монгольским игом,
Восстанием Спартака и Великим переселением народов,
Александрийским столпом и Пизанской башней,
Стремлением Гольфстрима согреть Северный полюс.

Я люблю тебя буквой закона тяготения
И приговором к смертной казни,
К смертной казни через вечное падение
В твой бездонный Бермудский треугольник.

© Новый ключ
from: «Ода времени», стихотворения
Новый ключ, 2010
Audio production: Вячеслав Куприянов, 2013

Kënga e Uliksit

albanés

Kur të kthehet anija ime
Edhe kënga ime do të zbresë në breg
Kënga ime që e dëgjuan vetëm dallgët
Që kishte si rivale vetëm këngën e sirenave
Ajo do të vijë flurore me zanore uji
Që kumbojnë kështu në përkthimin e zbehtë
Nga gjuha e shtegtimeve në gjuhën e portit

Unë të dua me klithmën e ngjirur të pulëbardhave
Me klithmën e zhgabave që i josh mëlçia e Prometeu
Me heshtjen mijëvjeçare të breshkave të mëdha
Me zhurmën e kashalotit që do të donte të ulërinte
Me pantomimën e krahëve të likurishtes
Që sapo e trazoi befas paqen e algave

Të dua me tërë trupin tim që shpëtoi nga detet
Me Amazonën dhe Misisipin dhe të gjitha degët e tyre
Me shkretëtirat të cilave u duket vetja dete
Dëgjo rërën se si i rrokullis dallgët mbi grykën time
Të dua me tërë zemrën time dhe me mushkëritë e mia
Me koren e tokës dhe me qiellin plot yje
Me ujëvarën dhe me zgjedhimin e foljeve
Të dua me vërshimin e hunëve në Europë
Me Luftën Njëqindvjeçare dhe me zgjedhën Mongole
Me revoltën e Spartakut dhe me shtegtimin e popujve
Me kolonën e Aleksandrisë dhe me kullën e pjerrët të Pizës
Me dëshirën e Gulf Straem-it që nxiton drejt Polit

Të dua me ligjin e tërheqjes universale
Dhe me ligjin e dënimit me vdekje
Me dënimin tim për të rënë pambarimisht
Në honin e trekëndëshit tënd të Bermudeve

përkthim: Anton Papleka

УРОК ПЕНИЯ

ruso | Wjatscheslaw Kuprijanow

Человек
изобрел клетку
прежде
чем крылья

В клетках
поют крылатые
о свободе
полета

Перед клетками
поют бескрылые
о справедливости
клеток

© Вячеслав Куприянов
Audio production: Вячеслав Куприянов, 2013

Mësimi i këngës

albanés

Njeriu
E shpiku kafazin
Para se të shpikte
Flatrat

Në kafaze
Flatrat këndojnë
Për lirinë
E fluturimit

Para kafazeve
Ata që nuk kanë flatra
Këndojnë
Për lavdinë e shufrave të kafazit

përkthim: Anton Papleka