NUK ESHTE KOHA PER...

Nuk është koha për ndryshime
Dhe me sa mbaj mend unë
asnjëherë nuk ka qenë një kohë e tillë.

Shtëpia frenon. Mbase gjithçka është kaq e rremë.
Gorricat, unazat, … makina e qumështit, … fëmijët e ngecur
si gjilpërat me kokë
në një xhaketë pa jakë tek rrobaqepësi
që pret për një tjetër provë …

Zakonisht, hemofilia dhe nevoja për ndryshim
trashëgohet në linjë mashkullore.
Burrat mund t’i njohësh vetëm në profil
(si monedhën romake me kokën e Cezarit),
me shikim të ngulur drejt humbjes.

Kurse gratë janë ato,
që nuk harrojnë të ndezin llambën e verandës në mbrëmje
rrethuar nga mushkonjat,
me bindjen se pavarësisht se si,
çfarë është shkruar për të ndodhur, do të ndodhë.

© Luljeta Lleshanaku
De: Fëmijet e natyrës
Tirana: ombra GVG, 2006
Producción de Audio: Literaturwerkstatt Berlin, 2013

Jetzt ist keine Zeit für...

Jetzt ist keine Zeit für Veränderungen
und soweit ich mich erinnere,
hat es nie eine gegeben.

Die Familie gebietet Einhalt, es ist alles so verlogen.
Die Birnbäume, die Ringe … der Milchwagen … die Kinder,
wie Nadeln mit Kopf stecken sie
im kragenlosen Jackett beim Schneider,
der schon auf die nächste Anprobe wartet …

Die Hämophilie und der Wunsch nach Veränderung
vererben sich für gewöhnlich in der männlichen Linie.
Männer kannst du nur im Profil erkennen
(wie die römischen Münzen mit Cäsars Kopf ),
den Blick auf den Verlust fixiert.

Frauen hingegen vergessen nicht,
abends auf der Veranda noch eine Lampe anzuzünden,
von Mücken umringt,
in der Überzeugung, dass
geschehen wird, was geschehen soll.

Aus dem Albanischen von Andrea Grill
Aus Kinder der Natur, Edition Korrespondenzen, Reto Ziegler, Wien 2010