[O meu amado chega e enquanto despe as sandálias de couro]

O meu amado chega e enquanto despe as sandálias de couro
             marca com o seu perfume as fronteiras do meu quarto.
             Solta a mão e cria barcos sem rumo no meu corpo.Planta árvores
             de seiva e folhas. Dorme sobre o cansaço embalado pelo momento
             breve da esperança.
             Traz-me laranjas. Divide comigo os intervalos da vida.
             Depois parte.
             
             Deixa perdidas como um sonho as belas sandálias de couro.

© Ana Paula Tavares
From: O Lago da Lua

[Mano mylimasis ateina, nusiauna sandalus iš odos]

Mano mylimasis ateina, nusiauna sandalus iš odos
            ir savo kvapu nužymi mano erdvės ribas.
            Mosteli ranka ir mano kūnas lyg laivas
            pakelia bures be jokio kurso. Jis sodina medžius,
            tvirtus ir lapotus. Įveiktas nuovargio užmiega supamas vilties
akimirkos.
            Atneša man apelsinų ir kurį laiką dalijasi su manimi gyvenimu.
            Paskui išeina.

            Ir palieka, lyg pamirštą sapną, gražius sandalus iš odos.

Iš portugalų kalbos vertė Arvydas Makštutis