Παρομοίωση πάθους

Ξεφλουδίζω το ξύλο και βρίσκω το κάρβουνο.
Όμως τι να ’ναι αυτό που ξεχωρίζει οριστικά
Το δέντρο από το στύλο;
(Στολισμούς φυλλωμάτων, βλαστάρια, χυμούς
τα βοσκάει ανεμπόδιστα ο χρόνος).

Τριζοβολούν τα κούτσουρα στο τζάκι και η ανάσα τους
Είναι θρόισμα δάσους που ορμάει αναθρώσκοντας
Με τα φτερά της τέφρας του
Και τιτιβίσματα πουλιών στην καμινάδα.
Ωραία φωτιά
Τι κρεματόριο φαντασίας βουκολικής κάθε σου φλόγα
Παρομοίωση πάθους που υψώνει συχνά το ευτελές
Σ’ ακριβό παρανάλωμα.
Κοιτάω τις σπίθες των ματιών σου. Τις εύστροφες
Περιελίξεις της φιδίσιας γλώσσας σου
Και πώς με κίνηση χορευτική αλλά με μέθοδο
Καταβροχθίζεις όγκους θηραμάτων.
Έτσι, σαν έρωτας.
Όσο ζεσταίνεις, τόσο αφανίζεις.
 
Μα πόση, αλήθεια, τέχνη χρειάζεται
Για να πετύχει ο αφανισμός.

Πόσος, αλήθεια, χρειάζεται αφανισμός
Για να ζεστάνεις.

© Antonis Fostieris
Audio production: 2001 M. Mechner, literaturWERKstatt berlin

Gleichnis von der Leidenschaft

Ich schäle das Holz und stoße auf Kohle.
Doch was trennt nun
Endgültig den Baum vom Mast?
(Blätterschmuck, Säfte, Triebe,
Unaufhaltsam verschlungen von Zeit).

Im Kamin knistern die Scheite und ihr Odem
Wird sturmbewegtes Waldesrauschen, aufsteigend
Mit seiner Asche Schwingen
Und Vogelgezwitscher im Schornstein.
Schönes Feuer!
Welch ein Krematorium bukolischer Phantasie sind deine Flammen,
ein Gleichnis von der Leidenschaft, erhöhend das Nichtige
in teurem Verglühen.
Ich schaue die Funken deiner Augen. Die behenden
Windungen deiner schlangenhaften Zunge,
wie zielgerichtet tänzelnd
frisst du ganze Jagdwildherden.
Du ziehst gleich mit der Liebe.
Wärmst wie du zerstörst.

Soviel Kunst mündet
In gelungene Zerstörung.

Soviel Zerstörung endet
In Wärme.







Übertragen von Farhad Showghi
© bei dem Übersetzer