Kinga Fabó

ungarisch

Paulos Ioannou

griechisch

Isadora Duncan tánca

Mint a szobrok, a szobrok. Napfényes, hosszú mozdulatok.
Alig volt mosolya. De ha volt, az nagyon.
A rítus szépsége tört át a ritmuson.

Csak forgott és forgott és forgott.
Könnyedén siklott. Lobogott.
Szavának súlya volt. De szólni nem tudott.

Forgott a kígyóbűvölő és forgott a sál,
forgott a félkör, a tengerpart és forgott a lány,
külön a táncosnő és külön a tánc...

© Kinga Fabó
Audioproduktion: Petőfi Irodalmi Múzeum

Η Ισαδώρα Τάνκαν χορεύει

Στην αρχή σαν άγαλμα. Μετά, λες και ο ήλιος γεννήθηκε μέσα της,
η μεγάλη χειρονομία.
Ένα μικρό χαμόγελο, τότες όλα έτσι.


Η ομορφιά
της ιεροτελεστίας έλαμψε,
περιστροφή, στροβίλισμα.
Στροβίλισε και στροβίλισε,
φλεγόμενη
μόνο το σώμα μίλησε, το σώμα που έγινε
η γλώσσα της.

Ο χορός της ένα ξόρκι
σαν έλικα μετουσιωμένη στροβιλίζει τον αέρα


και

το σάλι της, μισός κύκλος γύρω της,
η καμπύλη της θαλάσσιας ακτής και
το κορίτσι,

η χορεύτρια και ο χορός ξέχωρα………

(Μετάφραση Παύλος Λεοντίου Ιωάννου ) Paulos Ioannou