Viktar Žybul

belarusisch

André Böhm

deutsch

Пра Карлсанаў

Зубамі, разьетымі карыесам,
кусаючы срэбныя хмары,
ляцелі па небе Карлсаны.
А можа, ляцелі Ікары.

Ці крылы ў іх, ці прапэлеры,
ці тое й другое разам...
Ляцелі яны ды рыпелі ры-
сорамі непадмазанымі.

З упартасьцю камсамольскаю
яны адляталі ў вырай.
Было ў іх штосьці анёльскае,
поўнае велічы й міру.

Аўтобусамі “Ікарусамі”
запоўненыя магістралі.

А ў небе – Ікары і Карлсаны
лятуць у бязьмежныя далі.

© Віктар Жыбуль
Audioproduktion: Belarus PEN-Centre

Über die Karlsons vom Dach

Die Zähne zerfressen von Karies
die silbernen Wolken genießend,
flogen am Himmel Karlsons.
Oder vielleicht flogen auch Ikarusse.

Sie hatten wohl Propeller oder Flügel
Oder auch beides zusammen...
Sie knarrten im Flug mit un-
geschmierter Federung

Wie Jungkommunisten beharrlich
flogen sie in warme Gebiete.
Hatten etwas Engelhaftes an sich,
erfüllt von Erhabenheit und Friedfertigkeit

Auf den Hauptstraßen fahren
Linienbusse Marke „Ikarus“

Und im Himmel fliegen in unermessliche
Weite Ikarusse und Karlsons

Aus dem Belarussischen von André Böhm