ققنوس

به علي عبدللهي شاعر
هر گز تو را آن قدر زنده نديده بودم
تازه به عشق رسيده بودي
هم از اين رو تو را كشته بود
با كشته خويش چنان بودي كه جهان
و جنون تو
چنان محض بود
كه بيابان تو را گريسته بود
اكنون ميان دو هيچ رها شده اي
اما
بختياري
از آن توست .

© Gholamhossein Chahkandi Nezhad

Phönix

Dem Dichter Ali Abdollahi

Nie warst du mir so lebendig erschienen,
du hattest gerade die Liebe erlangt,
die auch deshalb dich tötete.
Deinem Toten begegnetest du wie der Welt,
und dein Wahnsinn
war so ausschließlich,
daß die Wüste dich weinte.
Nun bist du ausgesetzt, inmitten zweier Nichts,
die Glückseligkeit
aber
ist dein.

Aus dem Persischen von Susanne Baghestani