Valzhyna Mort  (Вальжына Мартынава)
Translator

on Lyrikline: 9 poems translated

from: الألمانية, الانجليزية, البيلوروسية to: البيلوروسية, الروسية, الانجليزية

Original

Translation

punktierter himmel

الألمانية | Nico Bleutge

die streifen der telegraphendrähte über dem skelett aus sandstein
die aufquellenden wolken hinter den hügeln
das einrasten der pupillen. der schräg belichtete horizont

die kühle der keramik an der oberseite der finger, der druck
der härchen gegen die serviettenringe, die perspektive
der übereinander gestapelten erinnerungen

der matte winkel der stufen, die schattige kerbe
eines treppenabgangs, überspannt von grauem draht
der die dächer ausstreicht, die schmaler werdenden veranden

das aufspritzen des reinigungswassers an den rissen des teers
die rostige färbung des efeus, die groben zuckerwürfel
auf den metallhäuten der fregatte im hafen, platte auf platte

fülle ich mit bildern für die zukunft, fülle und fülle
die aus dem bild gebrochene sichel des meeres und den kalk
in den fingerrillen, den sand und diesen blau angelaufenen himmel

© Verlag C.H.Beck
from: klare konturen
München: Verlag C.H.Beck, 2006
Audio production: 2003, Literaturwerkstatt Berlin

неба пад пунктырам

البيلوروسية

лініі тэлеграфу над шкілетамі пяшчаніку
за пагоркамі набрынялі аблокі
напружаньне зрэнкаў. наўскос асьветлены далягляд

халадок керамікі на кончыках пальцаў, ціск
валаскоў на колцы сурвэтак, успаміны
напластаваныя адзін на другі ў пэрспэктыве

гасьне кут прыступак, на сходзе лесьвіцы
цяністая зарубка пад шэрым дротам,
што выкрэсьлівае дахі й робіць тонкімі альтанкі

чысьцюткая вада праточваецца праз расколіны смалы
іржавая афарбоўка плюшча, грубыя кубікі цукру
фрэгат у порце на мэталічных скурах, пласт за пластам

я напаўняю вобразамі будучыні, напаўняю й напаўняю
выдраныя з карціны серп мора й вапну
у канаўках пальцаў, пясок і сіні прыбой неба

Пераклала зь нямецкай Вальжына Мартынава

A Cigarette

الانجليزية | Ilya Kaminsky

Watch—
Vasenka citizens do not know they are evidence of happiness.

In a time of war,
each is a ripped-out document of laughter.

Watch, God—
deaf have something to tell
that not even they can hear.

Climb a roof in Central Square of this bombarded city, you will see—
one neighbor thieves a cigarette,
another gives a dog
a pint of sunlit beer.

You will find me, God,
like a dumb pigeon’s beak, I am
pecking
every which way at astonishment.

© Ilya Kaminsky
from: Deaf Republic
Minneapolis, MN: Graywolf Press, 2019
Audio production: Haus für Poesie, 2019

Цыгарэта

البيلوروسية

Вось яны —
жыхары Васенькі, якія самі не ведаюць, што яны — доказ шчасця

падчас вайны,
кожны — вырваная старонка з пашпарта рогату.

Божа,
глухія маюць нешта сказаць,
нешта, што яны самі пачуць не могуць —

Ты знойдзеш мяне, Божа,
як дзюба бязглуздага голуба, я
дзяўбу
крошкі здзіўлення на дахах.

З даху
над Цэнтральнай плошчай, зірні на маіх людзей і мяне —
адзін сусед крадзе цыгарэту,
другі дае сабаку
выпіць
залітага сонцам піва.


While the Child Sleeps, Sonya Undresses

الانجليزية | Ilya Kaminsky

She scrubs me until I spit
soapy water.
Pig,
she smiles.

A man should smell better than his country—
such is the silence
of a woman who speaks against silence, knowing

silence moves us to speak.
She throws my shoes
and glasses in the air,

I am of deaf people
and I have
no country but a bathtub and an infant and a marriage bed!


Soaping together
is sacred to us.
Washing each other’s shoulders.

You can fuck
anyone—but with whom can you sit
in water?

© Ilya Kaminsky
from: Deaf Republic
Minneapolis, Mn: Graywolf Press, 2019
Audio production: Haus für Poesie, 2019

Of Weddings Before the War

الانجليزية | Ilya Kaminsky

Yes, I have bought you a wedding dress big enough for the two of us
And in the taxi home
we kiss a mint from your mouth to mine

The landlady might’ve noticed
a drizzle of stains on the sheets—
angels could do it more neatly,

but they don’t. I climb your
underwear, my ass
is smaller than yours!

But you are two fingers more beautiful than any other woman—
I am not a poet, Sonya
I want to live in your hair.

You climb on my back, I
run to the shower,
slipping, a mess of water on the floor—

I watch you stand in the shower
holding
breasts in your hand

two small explosions.

© Ilya Kaminsky
Audio production: Literaturwerkstatt Berlin, 2013

That Map of Bone and Opened Valves

الانجليزية | Ilya Kaminsky

That was the morning strange helicopters circled.
That was the morning we damned only the earth.
We saw a soldier aim and the deaf boy Petya took iron and fire in his mouth.
His father
watched his face on the asphalt, that map of bone and opened valves.
Our puppets in snow broadcasted news
from balconies.
It was the air. Something in the air wanted us too much.
The earth was still.
The tower guards ate cucumber sandwiches.
On the second day
soldiers examined ears of bartenders, of accountants, of soldiers.
They tore Pasha’s wife from her bed like a door off a bus.
You wouldn’t know the wicked things a silence does to soldiers.
On the fifth day
we damned only the earth,
and I no longer had words to complain
my God and I saw nothing in the sky and stared up
and clearly I did not know why I was alive.
We entered the city that used to be ours
past the theaters and gardens and wooden staircases and wrought iron gates
Be courageous, we said, but no one
was courageous as a sound we
did not hear lifted the gulls off the water.

© Ilya Kaminsky
Audio production: Literaturwerkstatt Berlin, 2013

Мапа касцей і разадраных вен

البيلوروسية

Я бачыў, як сяржант прыцэльваецца і глухі хлопчык атрымлівае свінец і агонь у рот —
твар на асфальце,
гэтая мапа касцей і разадраных вен.
Гэта паветра. Нешта ў паветры страшна жадае нас.
Зямля спынілася.
На вежы ахоўнікі жуюць канапкі з агурком.
У гэты першы дзень
салдаты абследуюць вушы афіцыянтаў, бухгалтараў, салдат —
салдатам нядобра ад цішыні.
Яны зрываюць Генаву жонку з ложка, быццам дзверы з аўтобуса.
сузірай гэты момант
— момант у сутаргах —
Цела хлопчыка на асфальце выглядае як цела хлопчыка. Сяржант скрыгоча на мове сяржантаў.
На чацвёрты дзень
я праводжу рукою па сценах, слухаю пульс дамоў,
моўчкі гляджу ў неба і не ведаю, чаму я жывы.
На дыбачках па гэтым горадзе
мая жонка і я
ходзім паміж тэатраў і садоў і жалезных брамаў —
Будзь смелы, мы кажам, але ніхто
не смялее, калі гук, які мы не чуем,
падкідвае птушак над вадою.


We Lived Happily During the War

الانجليزية | Ilya Kaminsky

And when they bombed other people’s houses, we

protested
but not enough, we opposed them but not  

enough. I was
in my bed, around my bed America

was falling: invisible house by invisible house by invisible house.  

I took a chair outside and watched the sun.

                    In the sixth month
of a disastrous reign in the house of money  

in the street of money in the city of money in the country of money,
our great country of money, we (forgive us)   

lived happily during the war.

© Ilya Kaminsky
Audio production: Literaturwerkstatt Berlin, 2013

We Lived Happily During the War

الانجليزية | Ilya Kaminsky

And when they bombed other people’s houses, we

protested
but not enough, we opposed them but not  

enough. I was
in my bed, around my bed America

was falling: invisible house by invisible house by invisible house.  

I took a chair outside and watched the sun.

                    In the sixth month
of a disastrous reign in the house of money  

in the street of money in the city of money in the country of money,
our great country of money, we (forgive us)   

lived happily during the war.

© Ilya Kaminsky
Audio production: Literaturwerkstatt Berlin, 2013

Цела паэткі

البيلوروسية | Julia Cimafiejeva

Цела паэта належыць яго радзіме.
Абяздоленая зямля прамаўляе ротам паэта,
Вочы паэта бачаць несправядлівасць пакутаў,
А вушы чуюць крыкі нявіннай ахвяры.
Валасы паэта становяцца дуба,
Ногі паэта прарастаюць дубамі,
А далоні паэта сціскаюцца ў кулакі.
І ў яго жылах закіпае кроў:
як можна дапусціць столькі гора?!

Бясспрэчна, цела паэта належыць яго радзіме.
Хіба ўмее радзіма нешта сказаць без яго?!

Радзіма!
А ці трэба табе маё цела, цела паэткі?
У мяне такая ж гарачая кроў,
Рукі і ногі,
Вочы мае бачаць шмат і вушы чуюць,
І мой рот не меншы за рот паэта!

Маўчыш, адварочваешся?
Бо думаеш, ты такая, як я?
Ты не хочаш быць моцнай, радзіма,
Я ўгадала?
Ты хочаш, каб паэт сказаў за цябе,
Каб шкадаваў цябе,
Каб выціраў табе слёзы,
І ўсім пяяў,
як ты пакутуеш
і якая ты малайчына?..
Праўда, радзіма?

Але ты мяне не слухаеш,
Ты зноў скардзішся свайму паэту.

Цела паэткі табе не патрэбна.
І я забіраю яго сабе.

© Юля Цімафеева / Julia Cimafiejeva
from: Цырк (Circus)
Minsk: Zmicier Kolas, 2016
Audio production: Belarusian PEN Centre / Dmitry Ivanov

Body of a Poetess

الانجليزية

A poet's body belongs to his motherland. 
Motherland speaks through the poet's mouth.
Poet's eyes see how unfairly it suffers.
Poet's ears hear the agony of the innocent. 
Poet's hair stands on end,
poet's legs burst into oaks,
poet's hands fold into fists. 

Undeniably, a poet's body belongs to his motherland.
Motherland! Can you speak for yourself without poet's help?

And would you like my body, the body of a poetess? 
My blood is as hot,
I got hands, legs, 
seeing eyes, hearing ears,
my mouth is no smaller than any poet's. 

You don't wish to respond, motherland. You turn away. 
Perhaps we are too much alike. 
You'd rather be weak, don’t you,
motherland?
You want the poet to speak for you,
to pity you,
to wipe your tears,
to sing praises
to your suffering
and your famous copying mechanisms?

Even now you are not listening.
Tsk-tsk: you are whining to your poet.

No, motherland, you don't need a body 
of a poetess.

from Belarusian by Valzhyna Mort

Цырк

البيلوروسية | Julia Cimafiejeva

Я нарадзілася
з вандроўным цыркам унутры.
З цыркам, толькі падумай,
у палескай вёсцы.
Жанглёры, акрабаты,
барадатыя жанчыны…
Які сорам!

Вандроўны цырк
вырастаў разам са мной,
як ваўчаня, што хоча мяса,
яны ўсе хацелі феерверкаў
і шырокіх дарог.
А тут
бураковыя палі,
каларадскія жукі,
народныя прыкметы.

Я хавала свой цырк
між старонак кніг,
як гербарый.
Жанглёраў, акрабатаў,
барадатых жанчын
я выпроствала
ў спадзеве высушыць
іхнія прагныя целы.

Але цыркачы
адмаўляліся гінуць,
яны раслі і мацнелі
пад коўдрай старонак,
на калорыях літар,
у шатры майго цела.

Яны вучыліся
цыркавым хітрыкам,
як вучацца качаняты,
кураняты, парсючкі.

І калі набраліся сіл,
знайшлі драбіны,
накрэмзалі мапу –
калі змаглі ўсё тое,
чаго хацелі й што мусілі…

Цыркачы мяне скралі.
Цыркачы мяне з’елі.

Цыркачы адкрылі
нарэшце ўва мне
свой вандроўны цырк.

© Юля Цімафеева / Julia Cimafiejeva
from: Цырк (Circus)
Minsk: Zmicier Kolas, 2016
Audio production: Belarusian PEN Centre / Dmitry Ivanov

Circus

الانجليزية

I was born with a traveling circus
inside me.
Just imagine, a circus
in a marshland village:
jugglers, acrobats,
a bearded lady.
How embarrassing!

The traveling circus
grew with me,
demanded meat and fireworks,
demanded better roads.
But here -
fields of beets,
potato beetle,
indigenous knowledge.

I flattened my circus,
like a herbarium,
between book pages,
jugglers, acrobats,
bearded ladies,
yet they grew fat
under the blankets of pages,
yet they grew mighty
on high-calorie letters.

They learned
circus tricks
from piglets and chickens.

When they were ready,
they got a wagon,
they scribbled a map,
they did what they had to do.

They kidnapped me.
They ate me.

Then they set up
inside me
their traveling circus.

from Belarusian by Valzhyna Mort