Lut Seys

الهولندية

ПЕСНЬ ОДИССЕЯ

Когда мой корабль причалит к берегу,
Вместе со мной сойдет на берег песня,
Её прежде слушало только море,
Где она соперничала с зовом сирен.
В ней будут только влажные гласные звуки,
Которые так звучат в бледном переводе
С языка скитаний на язык причала:

Я люблю тебя охрипшим криком морских чаек,
Клекотом орлов, летящих на запах печени Прометея,
Тысячеликим молчаньем морской черепахи,
Писком кашалота, который хочет быть ревом,
Пантомимой, исполненной щупальцами осьминога,
От которой все водоросли встают дыбом.

Я люблю тебя всем моим телом вышедшим из моря,
Всеми его реками, притоками Амазонки и Миссисипи,
Всеми пустынями, возомнившими себя морями,
Ты слышишь, как их песок пересыпается в моем пересохшем горле.

Я люблю тебя всем сердцем, легкими и зеницей ока,
Я люблю тебя земной корой и звездным небом,
Падением водопадов и спряжением глаголов,
Я люблю тебя нашествием гуннов на Европу,
Столетней войной и татаро-монгольским игом,
Восстанием Спартака и Великим переселением народов,
Александрийским столпом и Пизанской башней,
Стремлением Гольфстрима согреть Северный полюс.

Я люблю тебя буквой закона тяготения
И приговором к смертной казни,
К смертной казни через вечное падение
В твой бездонный Бермудский треугольник.

© Новый ключ
من: «Ода времени», стихотворения
Новый ключ, 2010
الإنتاج المسموع: Вячеслав Куприянов, 2013

Lied van Odysseus

Wanneer mijn schip aanmeert,
Zal een lied met mij de oever bereiken,
Het werd voordien enkel door de zee gehoord,
Waar het met de lokroep van de sirene heeft gewedijverd.
Het bevat enkel zachte klinkers,
Die zo klinken in een bleke vertaling,
Uit de taal van het zwerven naar de taal van het aanmeren:

Ik hou van jou met de schorre schreeuw van zeemeeuwen
Met het krijsen van de arenden, die vliegen naar de geur van de lever van Prometheus,
Met het duizend jaar zwijgen van de zeeschilpad,
Met het gepiep van de potvis, die een huilebak wil zijn,
Met de pantomime, uitgevoerd door de tentakels van de octopus,
Voor wie alle zeewier overeind gaat staan.

Ik hou van jou met heel mijn lichaam dat uit de zee komt,
Met alle rivieren, zijrivieren van de Amazone en de Mississipi,
Met alle woestijnen, die zich inbeelden de zee te zijn,
Je hoort, hoe hun zand blijft kleven aan mijn droge keel
Ik hou van jou met heel mijn hart, longen en langgerekte hersenen,
Ik hou van jou met de aardkorst en de sterrenhemel,
Met de val van de watervallen en de vervoeging van de werkwoorden.
Ik hou van jou met de inval van de Hunnen in Europa,
De honderdjarige oorlog en het tataar-mongoolse juk,
De opstand van Sparta en de grote volksverhuizing,
De Alexander zuil en de toren van Pisa,
De spoed waarmee de golfstroom de Noordpool opwarmt.

Ik hou van jou met de letter van de wet van de zwaartekracht
En de veroordeling tot de doodstraf
Tot de doodstraf doorheen de eeuwige val
In jouw bodemloze Bermuda driehoek.

Samenstelling en vertaling Lut Seys
«De papieren leugen», POINT-Edition, 2012