Djavade Modjabi

الفارسية

Elke Erb

الألمانية

اين مادرساده

علفي نورُسته آوردي وگفتي:
نگاه كن دخترم را
گياهي تيغدارونام نيافته .

خنجري كج آوردي عتيق
:نگاه كن اين پسروحشي را
چه خطي نوشته اندبرتيغه اش

قصربلنداوردي
با هزار آفتابش در دل
پرسيدي:
ميداني اين كيست؟

مي شناختياش به هر حال
اما ترا از اين همه گرد آوردن چه سود؟
پيش از آن كه به دست آري از كف داده بودياش.

نه باتوماندخنجروعلف
نه آفتابهاي قصر با او
گفت و گوهامان رابه خاطر نميآورم
تنها
آن حياط رابه ياد آريم كه
درخت پيرش
مرغان گرسنه را
به انجيرهاي زرين مهمان مي كند

9 ديماه 1383

© Djavade Modjabi
الإنتاج المسموع: 2006, Literaturwerkstatt Berlin

Diese schlichte Mutter

Du brachtest ein frisch gesprossenes Kraut und sagtest:
Sieh meine Tochter hier,
die namenlose Pflanze, die dornige.

Du brachtest einen antiken Krummdolch:
Sieh diesen wilden Knaben
Und diese Schrift auf der Klinge.

Du brachtest einen hohen Palast,
Mit tausend Sonnen in seinem Innern
Du fragtest:
Weißt du, wer das ist?

Du, du kanntest sie,
Was nützt dir aber, all dies zu sammeln?
Ehe du es besaßest, war es dahin.

Weder der Sproß noch der Dolch blieben bei dir,
Auch die Palastsonnen sind nicht mehr deine
Unsere Worte behalte ich nicht
Laß uns nur
An jenen Hof uns erinnern,
   dessen alter Baum
       die hungrigen Vögel
           zu goldenen Feigen einlädt

9 Dey 1383

Deutsche Fassung von Elke Erb entstanden im Rahmen des Übersetzungsworkshops Iran der Literaturwerkstatt Berlin im Dezember 2006