Djavade Modjabi

الفارسية

Elke Erb

الألمانية

بين دريا و باغ

وقتي از دريا برگشتيم
خيابان تابستان را سلانه گذشتيم تا كافهي آزادي
به فراغت در سايه
چاي سبز هندي نوشيديم و ديديم
دنيا در تلويزيون
مثل سي سال جلوتر
خندهدار از طنازي دلقكهاي عصر قجري
فيليم تكراري دارد آن ساعت روز.
كسي از كافه صدا زد نامم را
ميدانستم مرده است بدون شك
صدا زد باز.
كاميوني جلوي كافه توقف كرد و
باغ پيش رو را از منظره برد
مورچهها و سگها خيابان را پيمودند تا ما
حق خود را ميطلبيدند اما از كي؟
هيچ حقي در اين تابستان
به مستان داده نشد
جز اضطرابي سنگين كه در آن
سگها را خودمان ديديم و مورچهها ما را خود.
دوستم وقتي در دريا بوديم مرا از اين كافه ترساند.
صدا زد باز
آن كه در دريا او را در نعرهي غرقاب رها كرديم.
تابستان را بار زد و روشن كرد و رفت
آن جا باغي بود و حالا جايش خالي مانده
باد در شاخ درختان خيالي ميپيچيد و
ياد شهر ديرين من ميآمد در هوهوي باد.

جواد مجابي – تهران – 23 اسفند 84

© Djavade Modjabi
الإنتاج المسموع: 2006, Literaturwerkstatt Berlin

Zwischen Meer und Garten

Zurückkehrend vom Meer,
Gingen wir beschwingt die Straße Sommer zum Wirtshaus Freiheit
Im Schatten behaglich
Tranken wir grünen Tee und sahen
Im Fernsehen die Welt
Lächerlich wie all diese dreißig Jahre
Den Possen der alten Hofnarren gleich
     Zu dieser Tageszeit laufen die Filmwiederholungen
Aus dem Wirtshaus rief mich jemand beim Namen
     Ich wußte, der war zweifellos tot
Er rief erneut
Ein Lastwagen hielt vor der Schenke
Und verdeckte die Aussicht auf den Garten gegenüber
Ameisen und Hunde überquerten die Straße zu uns hin
Sie forderten ihr Recht, aber von wem?
In diesem Sommer wurde den Trunkenen
Keinerlei Recht zugestanden
Nur eine Panik kam auf, in der
      Wir uns selbst als Hunde sahen und die Ameisen uns als sich selbst.
Als wir noch im Meer waren, hatte mein Freund mich vor diesem Wirtshaus gewarnt.

Erneut rief er,
Den wir im Strudeln und Schreien des Meers sich selbst überlassen hatten.
Lud den Sommer auf, sprang an und fuhr fort
Ein Garten war dort gewesen, dessen Platz jetzt leer ist
Der Wind strich durch die imaginären Bäume
  Und die Erinnerung an meine alte Stadt kam im säuselnden Wind.

Deutsche Fassung von Elke Erb entstanden im Rahmen des Übersetzungsworkshops Iran der Literaturwerkstatt Berlin im Dezember 2006