(Carlo Gesualdo da Venosa)

Kor mange stemmer skal det til
for å skape ein samanhengande kjærleik?
Gjennom netter dagar blikk og mumlande røyster
held eg saman.
Eg er kjærleik bortanfor Gud.
Kvinnene mine stig urørte frå lega mi
utan å ha kjent kjærleiken min
som brenner, som svir
som svir meg.

Ingen skal reise seg frå lega mi 
utan å ha kjent meg 
fleirstemmig meg langt inne i seg. 
Det kjem aldri til å la meg i fred. 
Stemmene sirklar, tunge og drektige 
på venger av bronse og marmor. 
Eg syng meg inn i kvinnene. 
Dei syng for ein annan, ein tagal

ein teiande elskar.
Eg lærer språket hans nå, sakte


                                                            (Feria Sexta, 1611)