ХРОНОС [3]

-беседа-

3. Време, Човек

Драма, Сатурне:
Јас станувам носечки лик, противник
Ти почетна сила, нагон кон целината;

Јас тапкам одовде-донде
Ти кружиш цикличен, прстенест;

Јас им се подбивам на повторувањата 
Ти повторуваш, ретко но редно 
демонски син-хроничен, цел;

Јас бришам, ишкам епохи, слушаш ли,
е п о х и, ех да можам да летнам
Ти гледаш од високо
пишуваш и леташ.

Некаде се доближуваме еден до друг:
Ти си ги јадеш сопствените деца
Јас си ги јадам.
Ти кажува ли тоа нешто?

Или си ти во мене
или јас во Тебе!

Сè почнува одново:

одново почнува 
секогаш време, човек
време во чо-век, лет
а ѓаволов свет.