Yhvh.by

                                             [На Беларусі Бог жыве… У.Караткевіч]
                           [В деревне Бог живёт не по углам… І. Бродзкі]

Курган і дарога, і берагі два ў ракі.
Прывезла Табе цяльняшку – бяры й насі,
мой колісь магутны сівенькі Божа, які
у пэнсыйным узросьце пасяліўся на Белай Русі.

Мой пастаральны Госпад - сьціплы пчаляр,
рой вясковых турботаў у яго галаве:
зьдзейсьніўшы найсаладзейшую зь існых мар,
ён у слоікі мёд ліе і бароніць вульлі свае.

Госпадзе, Ты сплятаеш цыбулю ў вянкі
і пчолак, цалуючы, садзіш сабе на язык.
Даруй нам занятасьць сабой і імпэт гарадзкі,
як даруем і мы невяртальнікам нашых пазык.

Даруй нацыяналісту, каторы кажа: перадусім
Мова, і лёзунгам глушыць зумканьне пчолаў тваіх:
ён тут і такім нарадзіўся, зрэшты, мы ўсе вісім
на гэтым, хоць і не зьбіраемся больш за траіх.

Даруй фэміністцы, каторая кажа: усе мужыкі
казлы, й канкуруе зь нябёсамі сіньню сваіх панчох.
Даруй ёй, хаця, магчыма, я і сама з такіх:
Ты не крыўдуй на дурніцу, мой патрыярхальны Бог.

Даруй антыглябалісту, каторы зь дзіцячай рукі
вышыбае бляшанку колы і гамбургер топча двайны.
Даруй нам усім, бо гэта не на вякі,
гэта на пару хвілін да пачатку вайны.