Maryja Martysievich
Dieses Gedicht liegt in folgenden Übersetzungen vor:
BARBARA RADZIWIL'S LIVEJOURNAL (1) (Russisch)
BARBARA RADZIWILLS LIVEJOURNAL (1) (Deutsch)
BARBARA RADZIWIL'S LIVEJOURNAL (1)
(урыўкі з інтэрнэт-дзёньніку ~barbara_r)
Зацертае стагодзьдзямі таро сівой хазаркі. Зноў фарбую вусны у ліфце і лячу ў сваё мэтро, і праглынае электрычны вусень, і банкамат, мудруючы, круцель, пагардліва выплёўвае гатоўку. Хазарка прадказала мне пасьцель. І сьвятара. І сьмерць мянціць літоўку. Варшава (па дарозе ў Геранёны) 1542 г.



