Michas Skobla
Dieses Gedicht liegt in folgenden Übersetzungen vor:
[Hört, ihr Menschen] (Deutsch)
[Paklausykite žmonės] (Litauisch)
[Паслухайце чалавекі]
Паслухайце чалавекі — з чаго зроблены вашыя чаравікі у падэшвах якіх яшчэ цепліцца жыцьцё як доўга не памірае мора ў ракавіне малітва ў разбуранай царкве рэха на стадыёне і таму не зьдзіўляйцеся калі звычайная падушка раптам вылятае ў адчыненае акно абезгалоўленыя селядцы ў бляшанцы варушаць спаленымі расолам плаўнікамі а човен прырастае да берага і калі полымя вырастае яно пакідае зямлю — вяртаецца на сонца і калі могілкі стануць паркам імя якога-небудзь Сьмеху Варта то ўсё роўна яшчэ тысячу гадоў па начных алеях блукацьме сьмерць і калі заварушыцца брук — мы спахопімся што хадзілі па чарапахах...



